Tuba
@tuba7_
Düşünmek yüreğimi öyle acıttı ki,ağlayamadım bile.
Gözlerinde ya artık dökecek yaş kalmamıştı ya da acısının büyüklüğü ağlamasına engeldi.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ruhun mezardayken bedenim yaşamış, ne yapayım?
Artık ne mutlu ne mutsuzum.Her şey geçip gidiyor.Bu zamana kadar yaşadığım, soğuk bir cehennemi andıran sözde "insan" dünyasında tek gerçek şey bu.
Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içeride çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum,bir ipte yürüyordum,ter içindeydim.
Ruhumun,vicdanımın derinliğinde bir türlü sakinleşmeyen bütün varlığımın yakıcı bir hüzünle dolmasına sebep olan bir köşe vardı.
