Tuba
@tubaarslann
null
Puan vermedi·632 syf.··
Beğendi
·2018 48. kitabı
·16 günde okudu
·Okunma: 11 Eylül 2018 01:56
Oblomov'luk, karakter meselesi değil, ama tamamen bir insanlık halidir. Yapmak istediğinde de yapamamanın, davranman gerektiğinde davranamamanın, hatta düşünme ihtiyacı hissedip de düşünemeyecek kadar ipin ucunu kaçırmış olmanın, bitkinliğin, yorgunluğun, bıkkınlığın, yetersizliğin, öz güvensizliğin yanı sıra şu an unutmuş olabileceğim gözlerimin dolmasına yol açabilecek diğer ruh durumlarının tümünü birden Oblomov'luk kategorisine sokabiliriz.
Ben -anlatı tarzında kaleme alınmış ve otobiyografik olup olmadığını ancak Mustafa kutlu ‘nun hayatını yakından bilenlerin saptayabileceği “Uzun Hikaye “ ,bir yaşam öyküsü . Ve kitabın son satırlarının ,ilk satırların tekrarı oluşu ,hayatı anlatılan kişinin yazar olduğunu ortaya koysa da o yazarın Mustafa Kutlu’nun kendisi olup olmadığı uzak bir okuyucu için belirsiz . Tam biterken başlıyor “Uzun Hikaye “ ,tam başlarken bitiyor .
“Yüzyıllık Yalnızlık romanında hiçbir şey halkın beklediği gibi olmaz; her şey onları şaşırtır; hepsi başarısızlığa mahkûm olur; hepsi hüsrana uğrar; başkalarıyla uzun süreli bir ortaklık kurmayı başaran azdır ve çoğunluk bunu hiçbir zaman başaramaz. Eylemlerin çoğu –ilk bakışta romanın bütününün yapısı gibi– döngüseldir .… Denizi ekip biçenler, kendi hayatlarına amaç bulamamışlardır, verimli olmayı başaramazlar, kaderlerinin kısırdöngüsünü kıramazlar. Kısacası kendi tarihlerini kendileri yapamazlar …. Bunun olası tek açıklaması, kendi hayatlarını bir başkasının değerleri adına yaşadıkları olacaktır. Çünkü yalnızlık (araştırmayla beraber) Latin Amerika tarihinin ana temasıdır: Boş bir kıtada terk edilmişlerdir, çok büyük bir kültürel boşluk içindedirler, asıl yuvalarından binlerce mil uzakta ıssız bir adaya bırakılmışlardır. 16. yüzyıl İspanyası’nda tasarlanan .… karakterler 18. yüzyıl sonu Aydınlanma döneminde uyanırlar .… ama inşa etmedikleri bir dünyaya ayak uydurmaktan âcizdirler. Romanın hayali yüzyılı boyunca, dışarıdan (çingeneler) tek tük ve parça parça baskılar gelir, bunlar da Bağımsızlık dönemindeki baskıların 1960 başlarına uzantılarıdır .… Bu anlatılanların ışığında roman, ‘büyülü’ gerçekliktense sömürgeci tarihin bireysel ilişkiler üstündeki genel etkisiyle daha çok ilgili gibidir: çünkü temalar döngüsellik, akıldışılık, kadercilik, izolasyon, batıl inanç, fanatizm, çöküş ve şiddettir. Bu konuların, içsel mi, yoksa tarih tarafından üretilmiş mi olduğu konusundaki karar, felsefi ya da bilimsel bir tespit olduğu kadar siyasi bir karardır da.” (Martin, s. 106)
