Rolery'nin yanında durup, yavaş yavaş suya batan ölüm ateşini izledi;bir yandan yaşlı bir adamın ölümüyle, genç bir delikanlının zaferinin aynı şey olduğunu düşündü. Ne yas ne de gurur, neşe kadar gerçekti;o neşe ki, gök ve deniz arasındaki soğuk rüzgarda titremiş,ateş gibi cayır cayır yanıp, birden sönmüştü. Burası onun kalesi, onun şehri, onun dünyasıydı;bunlar onun halkıydı. Burada sürgünde değildi.