Son zamanlarda pek çok şey düşündüm... çok da değiştim. Ve nasıl yalın bir gerçeğe ulaştım! Mutlu olmak için gereken şey sevmek: Özveri dolu bir sevgiyle sevmek, herkesi, her şeyi sevmek, dört yanına sevgi ağları örmek..
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Şimdi artık biliyorum ki, sadece virüsler değil, her şey bulaşıcı. Şiddet, kötülüğün her çeşidi ne kadar bulaşıcıysa, iyilik de, sevgi, şevkat de bulaşıcı..
Komşu komşunun külüne muhtaçtır derlerdi eskiler. Şimdilerde komşu komşuyu tanımıyor bile. Yan dairede adam öldürüyorlar, bu taraftakinin haberi yok. Oysa en çok ihtiyacımız olan güven duygusunu ancak birbirimizde bulabiliriz.
Ben yerine biz demeyi unutalı beri, yaşadığımız evin dışında her yer bize yabancı oldu. Elin evi, elin mahallesi, elin bahçesi, denizi, hayvanı, ormanı oldu. Elleri ruhlarımız düşman belledi. Onun için her yeri kirletiyor, çöplerimizi ortaliğa bırakıp gidiyor, hayvanları korumuyor, bizim diyemediğimiz doğayı hunharca katlediyoruz.