İstanbul şehrinde nerede küçük bir açıklık görürsen orası, iş bekleyenlerle dolu. İstanbul ağzına kadar, iş beklemenin kenderinde, iş bulmuşun sevincinde insanlarla dolu. Yani gurbetçilerle, gurbet kuşlarıyla dolu. Yurdundan yuvasından, ana toprağının kırcaından ayrılmışlarla dolu. Kimisinin dumanı başında tütüyor hasretten. Kimisi, çok şükür kurtlulduk, diyor. Kimisi, yağmurdan kaçarken doluya tutulduk, diyor...