Sylvia
@tugbaox
beni yıkıp yeniden inşa etmeye zorlayan kitaplara hayranım.
Şu anda okuduğu kitaplar
Et yemek ya da hiçbir şey yememek?
Han Kang'ı 2024 yılında Nobel edebiyat ödülü sahibi olması ile tanıdım ve açıkçası her Nobel kazanan yazarı "acaba bu ödülü hak edecek kadar ne yazmış?" dürtüsüyle okuduğum için kendisinin de Vejetaryen isimli kitabını seçerek okumaya başladım.
Yazarın anlatımı akıcı; duygusal betimlemeler konusunda çok başarılı, kitabı okurken mekanlara ve karakterlere karışıp gidiyorsunuz. Hikayenin konusu ise bambaşka. Bana oldukça "unique" geldi. (İngilizce kullanımı için kusura bakmayın ama bu kitabı sadece eşsiz ya da benzersiz gibi kelimelerle tanımlayamayacaktım). Konu ana karakterimizin bir sabah uyanıp bir rüya görmesi sonucu vejetaryen olmaya karar vermesi ile başlıyor. Fakat kitap ilerledikçe olaylar da evrimleşiyor. Açıkçası vejetaryenler tarafından çok tartışma yaratacak bir kitap olduğunu düşünüyorum çünkü olayların ilerleyişi ve ana karakterin evrimi olumsuz anlaşılmaya sebebiyet verebilir cinsten. Ben bazı konulara tarafsız bakmayı tercih ettiğim için böyle bir yorum da bulunmayacağım fakat dediğim gibi bazı kitleleri tetikleyecebilecek bir olaylar serisi yaşanıyor.
Yazarın rüya arketiplerini ve sanatçı bir karakter yaratarak kitaba sanatsal bir yön katmasını çok sevdim. Okumayı hem keyifli, hem heyecanlı kıldı. Aynı zamanda yazarın ahlak tabularını sanat için tek tek parçalayarak hikayeye devam etmesi fakat karakterlerle bağ kurduğum için karakterleri yargılamak yerine onlarla birlikte yaşananlara kendimi kaptırırken bulmuş olmam da yazarın başka bir marifetiydi.
Akıcı, ilgi çekici, keyifli bir roman. Neden nobel aldığını anlamakta zorlanmadım. Yazarın diğer kitaplarını da okuma isteği uyandı içimde. Tek eleştirim, kitabın son sahnesinin mistik bir şekilde daha ihtişamlı bitmesini beklediğim fakat beklentimin karşılanmamasıdır. Yine de benzersiz ve sıra dışı bir
Reklam
Çok büyük beklenti ile okumaya başladığımdan mıdır bilinmez fakat benim için derinleşemediğim bir kitap oldu.
Evet konusu güzel bir konu, anlatımı basit ve yalın hikaye direkt anlatılmak yerine çevresinden dolaşılarak anlatılıyor ve hissettirmek istediği duygular da belli fakat maalesef romanın kısalığından mıdır anlatımın yalınlığından mıdır bilmiyorum bana bir olmamışlık hissiyatı verdi.
Lizbon kızları
Sekiz sene önce yazarın ustalık eseri olan Middlesex’i okumuştum. Yaklaşık dört sene önce de Bakir İntiharlar’ın filmini izlemiştim kitabı olduğunu bilmeden. Bu yüzden yazara ve kitaba yabancı değildim.
Kitap akıcı, sürükleyici, merak ettirerek kendini okutan ve duyguyu, hissiyatı size geçiren bir kitap. Yazar üçüncü bir anlatıcı üzerinden 5 Lizbon kızının adım adım intihara sürüklenişini dışarıdan dolaylı yollarla anlatıyor. Bu yüzden de tıpkı anlatıcı gibi kızları sürekli merak etmekten kendinizi alamıyorsunuz.
Yazarın Lizbon’ları anlatırken aynı zamanda yaşadıkları mahalleyi ve gittikleri okulu, partileri anlatım şekli de oldukça gerçekçi. Kendimi amerikan banliyösünde, o mahallenin içindeymişim gibi hissettim.
Bir de kitapların cinsiyeti olduğunu düşünen biriyseniz bu kitap kadınları Lizbon kızlarını anlama konusunda erkeklerden daha fazla etkileyebilecek bir kitap bence. Anlatıcının erkek oluşu ise erkek okuyuculara “age of coming” dönemlerinde yaşadıkları aşkları anımsatabilir.
Farklı bir konusu olan, akıcı anlatıma sahip bir kitap.
A bir de yazar keşke Lizbon kızlarını evin içindeki halleriyle anlattığı bir kitap daha yazsa… Kızları bu sefer dışarıdan gözlemlemek yerine aralarına sızabilsek…