Tuğba Menekşe
@tugbeymen
“İnşa edilen bir kütüphane, yaratılan bir hayat demektir.”
21 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Dostoyevski romanın temel düşüncesi olarak şunu söyler: “Niyetim bütünüyle iyi bir insanı anlatmak.” Peki yazar, Prens Mışkin ile bunu başarmış mıdır yoksa sadece bir “Budala” mı ortaya çıkmıştır?
Roman, yazıldığı dönemin İngiltere’sinin (1813) taşra hayatına, balolarına, insan ilişkilerine, insanların aldığı maaşa göre değer görmesine, miras haklarına, kadınların toplumdaki yerine ve daha pek çok şeye dair bilgiler veriyor bize.
Beş kızkardeşin ama özellikle Lizzy ile Jane’in hayatlarını anlatıyor. Evlat, kardeş ve sevgili olarak rollerini ama en çok kadın olmanın sorumluluğunu gösteriyor.
Kişilerin karakterlerini çözmekte görünür olana ve dedikodulara aldanmayıp insanın ruhunun derinliklerine bakmak gerektiğini anlıyoruz. Zira “gurur ve önyargı” bizi yanıltabilir.
Austen’ın hayatından büyük izler taşıyan bu romanı okuduktan sonra filmini izlemenizi de öneririm. Sonrasında yazarın hayatının anlatıldığı “Becoming Jane” filmini de izlerseniz her şey daha anlamlı gelecektir.
Romanda beni en çok etkileyen şey Hugo, bir insanı sevmenin dört farklı şeklini bize göstermiş. Dört farklı sevgi biçimini okuyoruz: rahibin, zangocun, yüzbaşının, şairin. Aşkın ne kadar esnek olduğunu, kişinin karakterine göre şekillendiğini fark ettim. Kimi aşk bencil oluyor, sevdiğine hayatı zindan ediyor; kimi aşk fedakâr oluyor, sevdiğine hayat veriyor. Ayrıca gözü kör eden başka bir aşkı daha okuyoruz. Dünyayı iyiliğin ve sevginin kurtaracağına, bunlar olduğunda yaşamın daha anlamlı olduğuna inanıyoruz.
