Yavaşça dudaklarından öptüm, içimde bir şey sızladı. Bir hayal gerçeğin kıyısından geçtiğinde, iki göz bir mahremde buluştuğunda, iki el birbirini bulduğunda, iki kalp birbirine dokunduğunda, bu dünyada bitmemiş ümitler adına bir çiçek daha açar ve umutsuzluk bir adım geri atar, bu coşkun yüreğin zaferidir ve insanın karanlıkta atabileceği yegane adımdır. Hala içim sızlıyordu. Her şeyi acıyla öğrendiyseniz mutluluktan da içiniz sızlar.
keşke diyorum keşke
hiç bir şey bilmeseydim
suya bakıp dursaydım ömrüm boyunca
bir ırmak kenarında
bir deniz ortasında
ya da kalbim
sınırsızlığın müziğini bulmuş
varlığın şarkısına kendini bırakmış
bir okyanusa kansaydı keşke