Kitabı okurken insanın üzülmemesi ve ne olacak acaba diye sormaması imkansız. İnsan kitabın ortalarına kadar neden bu kadar uzatıldı gerek yok bu kadar detaya derken buluyor kendini. Ama gene de okutuyor kendini ve iyi ki okudum diyorum. Will ve Ellen ikilisi kalbimde yer edindi. Doğuranın mı yoksa büyütenin mi anne olduğu sorusuna cevabı kitapta net bir şekilde görüyoruz. Don'unda Wille olan sevgisini es geçemeyeceğim. Kan bağı ile değil can bağı ile kurulan ailenin hayatlarına misafir oluyoruz. Okumanızı tavsiye ederim.
Üzülerek ilk defa Debie Macomber'ın bir kitabını isteksizce okudum. Kitabın yarısına kadar konu akışı güzel gidiyor ve sevdiğimi düşünüyordum ancak yarısına gelince o kadar toz pembe gözlüklerle yazılmış gibi ki kitap ne okuyorum ben Julia gerçekten neden bu kadar iyi niyetli diye diye bir hal oldum. Üzülerek tavsiye edemiyorum.