Öncelikle yazarın emeği, bilgi birikimi kitaba o kadar güzel yansımış ki bilgi seli içinde kitabı okuyorsunuz. Kurgu bir kitap olmasına rağmen bilmediğim bir sürü şey öğrendim. Mevlana ve Şems hakkında,onların ruhdaşlığı hakkında fikir sahibi oluyor insan. Ve tabiki kendi fikrine uymayan,kendisi gibi düşünüp, konuşmayan Şems'i nasıl dışladıkları, dostluklarını nasıl kıskandıklarını da görüyoruz kitapta. Kimya karakterine ise ayrı bi üzüldüm. Bazen bir anda bitirmek bazen de yavaş okumak istiyor insan kitabı. Bir çırpıda bitirilebilecek bir kitap değil bence. İlgisi olanlar okuyabilir.
Şayet bir insan "bilmem gereken ne varsa zaten biliyorum" derse, ona değil hoca, cahilin teki gözüyle bakmak gerekir. Ancak cahiller her şeyi bildiklerini zannedebilir.
Ölüme herkesin nasıl baktığını, ister genç ister orta yaşta olsa da insanların ölüm korkusu yaşadığını ve bu ölüm korkusunu başka belirtiler ile gösterdiklerini gözler önüne seriyor kitap. Farklı bir rahatsızlık için terapiye giden çoğu kişinin asıl probleminin ölüm korkusu olduğunu birçok örneklerle anlatıyor Irvin Yalom. Farklı bir bakış açıcı kattı bana okumanızı tavsiye ederim.