Tuğçe

Tuğçe
@tugcelibisiler
Eski çağlardan günümüze gelen biri (eski hesabımı asla bulamıyorum, siz de görürseniz orada bırakın, kalsın)
Son derece haklı, bilmemek bazen mutluluktur.
İnsanın kendisi hakkındaki bütün gerçekleri bilmesinin iyi bir şey olduğuna ilişkin yaygın kabul gören bir görüş var. Hiç katılmıyorum, iyi bir şey değil, insanın kendisi hakkında her şeyi bilmesi gerekmiyor; öğrenmesi halinde hayatının dengesinin bozulacağı, kişiyi dağıtıp bir daha kendine getirmeyecek gerçekleri bilmemesi çok daha iyi.
Reklam
E. benim yazgımdı, Tanrı’nın benim için yazdığı kaderimdi. Bundan emindim. Öyle olmasa kader yollarımı E.’ye çıkarmak için her türlü ağı örmezdi ama örmüştü, demek ki kaderimin istediği buydu.
Ben E.’yi çok sevdim. Uğruna hayatımı harcayacağım kadar çok sevdim ama annemi sevdiğimden daha fazla sevmedim.
… annemin yaşlanmaktan duyduğu acının hala geçmediği aklımı meşgul ediyordu. Oysa Inge doğum günlerinde pastasına yığınla mum koydurmaktan çekinmiyordu. Batılıların yaşlandıklarını gizleme ihtiyacı duymamalarının yaşadıkları yüksek refah seviyesiyle ilişkili olabileceğini düşündüm.
Hayatımın E.’yle hiçbir zaman yoluna girmeyeceğini içten içe bildiğim halde E.’yi sevmekte ısrar etmiştim. Sevmekle kalmamıştım, kendimi bu tutkuya adamıştım.
Edebiyat
Reklam