“‘Yoksulun amacı, Yerleşebileceği Bir Yer, gerçekleştirilecek; efendilerin istekleri, İlerleme, dizginlenmeyecek.’ Bu ifade, saf ekonomik gelişmenin özünü, sosyal sarsıntı pahasına ilerlemenin gerçekleştirilmesini, tartışmasız kabul eder gidi görünüyor. Ama ayrıca, yoksulu kulübeciğine dört elle sarılmaya iten trajik gereksinime de işaret ediyor, zenginin kendisine özel çıkar sağlayan sosyal ilerlemeye duyduğu istek karşısında başarısızlığa mahkum olan bu çabalarında farkında.”
“Bunu düşünürken ayakları onu uzaktaki noktaya adım adım giderek daha çok yaklaştırıyordu. Bu arada nokta benek haline gelmişti. Sonra yavaşça bir damla ya dönüştü. Kısa süre sonra da o damla bir şekle büründü. Sonra Bruno yaklaştıkça, o şeyin ne bir nokta, ne bir benek, ne bir damla, ne bir şekil olduğunu gördü: O bir insandı. Aslında bir çocuktu.