Narsis idealize ettiği yansısına aşıktır; fakat “büyük” olmaya çabalayan “Narsis” de bunalımlar altında ezilen “Narsis” de “kendini” gerçekten sevemez. Sahte benliğine duyduğu tutkulu hayranlığı hem başkalarını sevmesine, hem de -görünenin aksine- bütünüyle ona emanet edilen tek insanı, “kendini” sevmesine engel olmaktadır.