Tuğçe Urbay
@tugcewithane
Potterhead
Instagram: tugce.with.her.books
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bu kitap hakkındaki yorumum kısaca bana hitap etmemesi. Kitabı sesli kitap olarak okudum (sesli kitap, kitap okumaktır) ve ben de pek çok insan gibi bazı yerlerde evet ben de bunları yaşıyorum dedim. Ama maalesef sadece bu kadar. Beni hiç içine almadı ve çok uzun sürede bitirebildim. Kitabın diyalog olarak ilerlemesi güzeldi. Karakterin sorunları dışında ne öğrendik derseniz sıkıntıdan o kısmı kaçırmış olabilirim ama bence hiçbir şey. Süreç ilerledi ilerledi ve hiç bir yere bağlanmadı. Korede terapi nasıldır acaba diye bir merakınız varsa veya karşılaştırma yapmak isterseniz doktor-hasta diyaloglarını bu kitapta bulabilirsiniz.
Ta derinlerime bakmak hep zor geliyor. Özellikle de negatif duyguların tam ortasındayken. Nasıl tarif etsem. Her şeyin yolunda olduğunu biliyorum ama gerçekten de yolunda olduğunu devamlı kontrol etmekten de kendimi alamıyorum. Ve bu süreçte kendimi mahvediyorum gibi. Bugün de öyleydi. Devamlı sızlanasım geldi. Birine sırtımı dayayıp üzgün olasım geldi. Bana göre üzüntü en rahat, en tanıdık ve elimin hemen altındaki duygu. Günlük hayatımla bütünleşmiş bir alışkanlık.
Zamanla işler düzelecek ya da düzelmeyecek. Her şey dinamiktir. Bu da hayatta hem sevinçten havalara uçacağım hem de kötü hissedeceğim anlarım olacağı, bunların adeta bir gelgiti andıracağı anlamına geliyor. Bugün üzgünsem yarın mutlu olacağım ve bugün mutluysam yarın üzgün olacağım. Bunda bir sorun yok. Kendimi sevmeye devam ettiğim sürece sorun yok.
Raven Kennedy - ÖzgürEdebiyat
3. kitap diğerlerine göre karakter gelişimi ve dünya inşası açısından oldukça etkileyici bir noktaya ulaşıyor. Ve belli ki bu dünya son 3 kitapta daha açıklığa kavuşacak. Yazar bize evreni damla damla veriyor. Önceki kitaplara kıyasla daha derin duygular, güçlü bir dönüşüm süreci, karakterin kendini tanıması ve sürükleyici olay örgüsüyle hikayeye bambaşka bir boyut katıyor. Kitabın nasıl aktığını anlamıyorsunuz. Bir bakmışsınız 100 sayfa gitmiş bitmiş.
Bir şey net ki yazar ortalığı karıştırmaya bayılıyor. Ama sonra güzel topluyor. Hikayede öğrendiğimiz her ters köşe yazarın önceden planladığı değil de o anda aklına gelmiş bir şey gibi geliyor bana. Yine de klişelere girmiyor. Bir şeyler iyi giderken ay şimdi bi şeyler kötü olacak, şimdi her şey sarpa sarıcak beklentimizi karşılamıyor onun yerine kaosun patlayacağı sahneyi yavaş yavaş hazırlıyor. Hatta her şey bitti, mahvolduk dediğimiz yerde de bir şekilde olayı tatlıya bağlarmış gibi yapıyor.
Yazar hikayeyi birden faklı kişinin açısından anlatıyor ama kendini tekrar etmiyorken son bölümü gereksiz buldum açıkçası. Aynı konuşmaları ben tekrar okumayı sevmiyorum. Keşke bunun yerine karakter olanları yine hisleriyle birlikte başkasına anlatırken okuyabilseydik.
Olayların ciğer sökücü bir karmaşanın içinde değilde rahat bir nefes alınabilecek noktada bitmesine ise çok sevindim ÇÜNKÜ daha 3 kitap var ve bunlar henüz basılmadı.
Serinin ilk iki kitabına puanlarım ise;
Tutsak: 3/5
Saklı: 4.5/5
Şimdi aklımda tek bir soru var: Biz diğer 3 kitapta ne yaşıycaz