Yaşarken sevdiğim şeyler olsun yanımda,
İsterim seni sevişimi, şarkı uydurmamı gördüğüm her şeye,
İzleyeyim böylece çiçek açışını bahçende
Aşkım derlesin seni her boy verişinde,
Gölgem gezinsin saçlarında,
Şarkımdaki gerçeği anlasınlar böylece
Yol hiç bitmez, uzar gider
Başladığı kapıdan
Az gittik uz gittik ama
Gücüm yettikçe yola devam
Bacaklarım yorulsa da
Yürürüm varana dek anayola
Yollarla işler birleşir orada
Bilmem yolculuk sonra ne yana
Ruh yokmuş diyorlar;
ama gördükçe ruhumda
bıraktığın izleri,
biliyorum ki var.
İzmaritler, buruşturulmuş kağıtlar,
masalardaki bardak izleri,
okunmaz olmuş damgalar
ve mürekkep lekeleri,
en kurgusal
ve en saydam bir hayaleti
bile görünür kılmaya yeterli.