Tülay Kanat
@tulaykanat
Orhan Kemal’in ağlayarak yazdığım dediği roman, El kızı (Okurken de ağlamamak pek mümkün değil.)
Büyüklerimizin “Evleniyorsun ama sadece sevdiğinle değil onun ailesiyle de evleniyorsun.” dediği cümlenin özeti gibi bir kitap.
Nazan (El kızı), Mazhar, Haldun ve Hacer’in hikayesini okuyoruz.
Mazhar günün birinde annesine Nazan’a aşık olduğunu ve onunla evlenmek istediğini söyler. Kimsesiz olan Nazan’ı avukat oğluna yakıştırmayan Hacer istemeye istemeye razı olur. El kızı Nazan, eşi Mazhar, oğulları Haldun ve kaynanası Hacer hanım aynı evde yaşarlar.
Gelinini sevmeyen Hacer hanım evlenmelerine razı gelmiştir fakat bu gelinini kabul ettiği anlamına gelmez tabii ki. Gittiği her yerde gelininin arkasından konuşur, iftiralar atar, dert yakınır. Oğlu ve gelinine rahat yüzü göstermez.
Mazhar bir gün eşine değerli bir yüzük alır ve bunu annesinden gizlemesini söyler. Bunu öğrenen Hacer hanım çileden çıkar oğlu ve gelinini ayırıp oğlunu kendine bağlamak için çeşitli numaralara başvurur. Ve artık karakterlerimizin hayatları çok farklı yönlere akmaya başlar.
Kitabın oldukça sade ve akıcı bir dili var. Okurken okumaktan ziyade olayların içinde yaşıyormuşsunuz gibi hissedebiliyorsunuz.
Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar :)
Reklam
Sabahattin Ali’nin kızı Filiz Ali’nin kaleminden babasının hayatını okuyoruz. Doğumundan ölümüne kadar geçen yılları, aile hayatı, arkadaşlıkları, yaşadığı zorluklar, verdiği mücadeleler…
Sabahattin Ali’nin her koşulda ailesine olan düşkünlüğü, ne durumda olursa olsun ailesini düşünmesi, çıkarmak istediği gazete karşısında ne engel çıkarsa çıksın pes etmeyişi kitapta en çok etkilendiğim yerlerden oldu.
Ayrıca “Benim meskenim dağlardır.” diyen Sabahattin Ali’nin sırf düşüncelerini yazdığı gerekçesiyle dağda herhangi biri tarafından öldürüp bir mezarının dahi bulunmaması ise acı verici bir gerçek.
Böylesi bir yazarın hayatını kızının kaleminden okumak çok kıymetli.
İyi ki geçtin bu dünyadan Sabahattin Ali
Parçalanmış bir ailenin; Nergis, Elif ve Mehmet'in hikayesini okuyoruz. Herkesin hayatından parçalar bulabileceği üç hikaye. Yaşanmış hayal kırıklıkları, yarım kalmış sevdalar, pişmanlıklar ve güzel dostuklar... Okurken bazen çok keyiflendiğim bazen de hüzünlenip "Onun yerinde olsam ben ne yapardım? " diye durup düşündüğüm ve bazı noktalarda kendime ders çıkardığım bir okuma oldu benim için.
İnce ama duygu yoğunluğu oldukça fazla olan sıcacık bir kitap. Okurken verdiği ince mesajlarla, hissettirdiği duygularla herkesin hayatının bir döneminde okuması gereken kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum. Şimdiden keyifli okumalar :)
"Hayatın bozmayı unuttuğu ya da ne yapsa bozamadığı insanlar vardı hâlâ. " Syf 54
"Mutlu olduğunu bilmeyen, ne çok mutlu insan var."
Kitapta genç hukukçu Armand Duval ile Paris'in en güzel kurtizanı Marguerite Gautier namıdiğer Kamelyalı Kadın'ın yasak aşkını okuyoruz.
Karakterlerimizin yolları bir gün tesadüfen kesişir. Marguerite Gautier'i uzaktan gören Armand aşık olur, bir fırsatı bulup hisselerini açar ve zamanla aralarındaki bağ tutkulu bir aşka dönüşür. Fakat Marguerite'in geçmişi nedeniyle Armand ile olan ilişkisi toplum tarafından ve en çok da babası tarafından onaylanmaz. Buna rağmen birbirleri için yaptıkları fedakarlıklar hissettikleri gerçek aşkın kanıtı niteliğindedir. Bir gün Marguerite sevdiği adamın ondan nefret etmesini göze alarak hiç tanımadığı bir kızın iyiliği için Armand'ı terk etmek zorunda kalır ve iki karakterimizin de hayatları çok farklı bir yön alır.
Kitabın oldukça sade ve anlaşılır bir dili var. Okurken merak duygusunu diri tutan etkileyici bir anlatıma sahip. Ayrıca kitapta verilen mesajlar yönüyle de mutlaka okunması gereken klasikler arasında olduğunu düşünüyorum.
Başiarakterimiz kelebek koleksiyoncu olan Frederick Clegg, Miranda adlı bir resim öğrencisine aşık olur. Ama bir türlü Miranda'ya olan duygularını açamaz. Piyangodan yüklüce para kazanan Clegg o parayla kendisine ıssız bir yerde ev ve bir minibüs alır. Ardından bir plan yapar. Miranda 'yı kaçırıp aldığı eve götürür ve evin mahzenine kapatır. Ona hizmet etmeye başlar, istediği her şeyi alır.
Kitabın ilk bölümünde Clegg'in duygularını, hislerini ve olayları kendi ağzından okuyoruz. İkinci bölümde ise Miranda'nın edir tutulduğu günlerde kaleme aldığı günlüğü okuyoruz.
Kitabın beni en çok etkileyen kısmı sonu oldu. Sonunun hiç böyle bitebileceği aklıma bile gelmemişti sonunu daha farklı hayal etmiştim. Akıcı bir çırpıda bitebilecek bir kitap. (Başka bir zamanda okusaydım bu kadar uzun sürmezdi bitirmem.)
* Bir şeyler yapmayan insanlar. Onlardan nefret ediyorum.
*Aşk farklı kıyafetlerle,farklı biçimlerle, farklı yüzlerle çıkıyor insanın karşısına ve belki de insanın kabullenmesi,adını koyma cesareti göstermesi uzun zaman alıyor.
Reklam