Ahmet Tuncay Karpuzoğlu
@tuncaykarpuzoglu
Okumak, sakin bir limanda rüzgarın serinliğini huzurla hissetmek gibi kendimle başbaşa bırakıyor
Reklam
Artık yalnız Anadolu'yu ve İstanbul'u düşünüyorduk. İmparatorluğa, onun bütün rüyalarına ve hayallerine, allahaısmarladık!
Zeytindağı'nın çamları arasından, güneşi hiç sönmeyecek, hiç akşam gölgesi görmeyecek gibi bakan Lut çukuru, şimdi bütün imparatorluğu, içine çeken bir mezar gibi, genişleyip derinleşiyor. Eşyamı ve kâğıtlarımı bavuluma yerleştiriyorum.
Zavallı küçük Nemecsek için artık bu kadarı fazlaydı. Sırılsıklam kıyafetleriyle orada duruyor ve hayretten açılmış gözleriyle uzakta ışığın etrafında toplanan Kızıl Gömlekliler'i ve aralarındaki haini seyrediyordu. Acı çekiyor, yüreği sızlıyordu! O kadar ki, Geréb "Tamam" diye yanıtlayınca, ki bu onun Arsa'ya ihanet ettiği anlamına geliyordu, ağlamaya başladı.
Reklam