Mukadder
@turnavii
19 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Alışılmışın dışında bir üslupRoman
4 arkadaşlık mini bir ekiple bir şeyler okuyup üzerine konuşuyoruz. Başlığını görüp bunu okumalıyız dedik ve okumaya koyulduk.
Kitaba ilk başladığımda İhsan Oktay Anar'a benzeyen bir üslup okuyacağım için çok heyecanlanmıştım. Biraz ilerleyince kurgusal geçişlerle galiba Murat Menteş'e benzeyecek diye fikir değiştirdim. İnsanoğlu yeni karşılaştığı şeyleri eski aşina olduklarına benzetmeden duramıyor. :)
Fakat kitapta ilerledikçe tam olarak ne anlatılıyor bir türlü muhakeme edemedim. Uzun uzun bir çok teşkilatın anlatılışı bazen sarıyor bazen yoruyordu. Konu akışı olay bütünselliğinden ziyade -kitapta da çokca geçtiği üzere- bir vakanüvistin parça parça kayıtları gibiydi. Okuduğum süreçte araya biraz vakit girmesi de etkiliydi sanıyorum. Beklediğim tadı alamadım. Gerçi kitap adına da bir gönderme yaparak kimin hangi beklentisini karşılayacaksın bu dünyada :)
Kapağı görünce çok daha eğlenceli bir kurgu okuyacağımızı düşünmüştük. Başlık kitapta çok küçük bir bölüme sıkışmıştı. İçeriği yansıtmadığını düşünüyorum. Başı ve sonu bütünleştiren karakterleri içine alsa da acaba yazarın zihninde başka hangi alternatifler vardı bir söyleşide çayla beraber oturup kendisiyle konuşmak isterdim. :)
Kelime seçimleri, matrak benzetmeler, akıştaki etkileyici cümleler... yazarın yazmaya ciddi bir emek verdiğini gösteriyor. İnandırıcılığın satırlarda sağlanabildiğini düşünüyorum hususen ikinci yarıda aldığım okuma zevki de bu doğrultuda beni kitaba daha çok çekti.
Bazı yerlerde konu ve bağlam kopukluğu yaşadım. Eleştirel bir anlatım olduğunu düşünüyorum ancak neye gönderme yapılmış diye düşünmek de yorucuydu.
Fakat kitabın sonunda anladım ki... Uyuyan insanların arasındaki uyanıkların ve uyutanların daimi mücadelesine aralanmış bir kapıydı bu. Kurguya yedirilmiş bir hakikat... Bu
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Okumadan önce iki kez düşünmeli :)Edebiyat
Kitap, adeta aşkın mantığı anlatıyor. Nasıl mantık ilmi bir araçsa kitap da öyle. Aşkın pratiğine yaklaşımda size ufuk açabilecek ve hareketlerinizi mantıki bir zemine oturtabilecek bir metin.
Endülüs'ten tanımadığımız bir çok ismin anısını ve hiç bilmediğimiz olayları içeriyor, onlara göndermeler yapılıyor. Bu da okumanın akıcılığını bozuyor gerçekten. Tanımadığımız adını duymadığımız bir çok isim, o zamanlar için anlamlı olsa da şimdi anıldığında zihnimizde boş bir levhayla karşılaştığımız onlarca olay, sayfalarca... Her ne kadar dipnotlarda açıklanmaya çalışılsa da hâliyle yetersiz. Çok uzun süre sabretmek zor.
Sanki bir şiir kitabı çıkartılacakmış da evvelinde şerhi yazılmış gibi bir yöntemle ilerliyor kitap. O kadar çok beyit içeriyor ki. Bu kadar çeviri şiir okumak, benzer benzetmeler ve edebi sanatlar ana dilinden tercümeyle iyice yorucu bir hale geliyor. Bu konuyla ilgili şunu demiştim gibi geçişler okuyunca kitabı kapatıp kenara kaldırma hissiyatı uyanıyor belli bir zaman sonra içinizde.
Kitap, üçte bir şekilde sadeleşse tadı damağımızda kalacak bir esere dönüşebilir. Fakat bu haliyle tek seferde okumak zor.
Ayrıca bir âlimin dilinden aşkı okumak farklı bir deneyim. İnsana olan aşkın normalliğine ve olabilirliğine açılan bir kapı... Tabi kitap neticede bir fıkıh kitabı değil. Yalnızca günlük hayat kelimelere dökülmüş. Hüküm çıkartılmaz, ha şu helalmiş. Demek ki biz de yapabiliriz gibi sonuçlara varılmaz fakat evet aşk da gerçekmiş olabiliyormuş. Aşık olan, aşkı yazan tekfir edilsin gibi bir bakış açısına mahal yokmuş. Bunu hissetmek hayatı daha yaşanabilir kılıyor, diyebiliriz.
Kitap güzel anekdotlar da içeriyor elbet. Çok sert bir eleştiri dili kullanmış olmayayım lakin okumasak da olur kanaatimce.
Hatta keşke bir âlim çıksa da yeni güncel aşk
Kitabın 14,15,16 yaşa hitap ettiğini düşünüyorum. Anlatım çok hafif. Hatta edebi dilden epeyce yoksun bir anlatım var. Konu hatırına okunacak bir kitap gibi. Çabalıyorum bitirmeye, yeterince sabırlı olamıyorum. Anlatım stili çabamı boşa çıkarıyor...
Çok yorgun, bıkkın, kaçtığımızda da sığındığımız yerin kendi hayatımız olduğunu yüzümüze çarpan acımasız öyküler. Ben daha farklı öyküler okumayı seviyor olsam da kitapla hemhâl olduğum anlar boyunca tıpkı ben, diye onlarca cümle çizdim. Ama bazen kitaptan ürktüm de ve neden olduğunu anlayamadığım öyküler okurken buldum kendimi. Olmasa ne kaybederdik de dedim. Anlamsız da buldum. Yine dil konusunda bir kusur olduğunu yada kulağımı tırmaladığını söyleyemem, haksızlık olur. Kelime seçimleri ve cümle kuruluşları güzel. Üslubu hoş, akıcı... Konularsa tıpkı hayatımız gibi ağır aksak bolca inişli ve düşüşlü ...
Herkese hitap edebilecek bir üslupla kaleme alınmış akıcı ve anlaşılır. İlk bir kaç sayfası insanı yoruyor ama yalnızca ilk bir kaç sayfası. Onun dışında internetten bilmediklerimi araştırayıma sizi sürüklemeden bir kelimeden yada olaydan bahseder bahsetmez ardından onu açıklamış. Bu yönden insana özellikle "izm"lerle ilgili güvenilir bir bilgi sunduğunu düşünüyorum. Kitapta itidalin güzel yakalanmış olduğu kanaatindeyim. Hiç bir kesin ifade belirtilmemiş olması ve İslam'da demokrasi tanımının tam da olması gereken konuma oturtulması gayretiyle yazılmış olmasında gönül rahatlığıyla okunulabilir.
