N E S İ B E
@turuncnesibe
Psikolojik Danışman
64 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Senin Rengin Ne?Duygu ve Düşünce
Herkesin kendiyle özdeştirdiği bir rengi vardır ama bazen hayat rengarenk: motivey.blogspot.com/2026/06/senin-r...
Puan vermedi·325 syf.·
2024 6. kitabı
Algernon'a Çiçekler, Daniel Keyes imzasıyla, okurun zihnine değil doğrudan kalbine dokunan kitaplardan biri. Açıkçası benim için de çok beğendiğim ve çevremdekilere gönül rahatlığıyla önerdiğim eserler arasında yerini aldı.
Kitap, yalnızca bir karakterin zihinsel değişimini anlatmakla kalmıyor; insan olmanın kırılganlığını, kabul görme ihtiyacını ve sevginin ne kadar temel bir duygu olduğunu da çarpıcı bir şekilde hissettiriyor. Okurken, aslında kendi hayatımızda hiçbir derdimiz yokmuş gibi bir kenara çekilip, bir başkasının acısına ortak oluyoruz. Bu yönüyle oldukça etkileyici ve sarsıcı.
Ancak kitapla ilgili en belirgin eksik olarak hissettiğim nokta şu: Hikâye belli bir noktadan sonra sonunun nasıl şekilleneceğine dair güçlü ipuçları veriyor. Bu da ister istemez okuma sürecindeki o ilk merak duygusunu ve heyecanı biraz gölgeliyor. Okur, artık “ne olacak?” sorusundan çok “nasıl olacak?” sorusuna yöneliyor ve bu durum, özellikle son bölümlerdeki etkiyi bir miktar zayıflatıyor.
Yine de bu öngörülebilirlik, kitabın duygusal yoğunluğunu tamamen gölgelemiyor. Çünkü Algernon’a Çiçekler, gücünü olay örgüsünden çok hissettirdiklerinden alan bir eser. Finali tahmin etseniz bile, o sona tanıklık etmek kolay olmuyor.
Sonuç olarak bu kitap; eksiklerine rağmen derin bir iz bırakan, düşündüren ve en önemlisi hissettiren bir hikâye. Okuduktan sonra uzun süre etkisinden çıkılamayan, insanın içini sessizce sızlatan nadir eserlerden biri.
Puan vermedi·192 syf.·
2025 14. kitabı
Bekle Beni, Zülfü Livaneli gibi güçlü bir kalemin imzasını taşıdığı için ister istemez büyük beklentilerle başladığım bir eser. Ancak ne yazık ki bu beklentimi karşılamakta zorlanan bir kitap olarak kaldı. Livaneli’nin daha önceki eserlerinde sıkça karşılaştığım o derinlikli anlatım, katmanlı karakterler ve okuru içine çeken sürükleyicilik bu kitapta yerini daha yüzeysel bir anlatıma bırakmış gibi görünüyor. Hikâye akışı yer yer durağanlaşırken, dilin sadeliği bu kez bir avantaj olmaktan çıkıp metni basitleştiren bir unsura dönüşüyor.
Okur olarak Livaneli’den beklenen; merak uyandıran olay örgüsü, güçlü duygusal geçişler ve çarpıcı final etkisi. Ancak Bekle Beni, bu anlamda daha silik bir izlenim bıraktı. Karakterlerin derinleşememesi ve olayların yeterince yoğunlaşmaması, kitabın akıcılığını da zedeleyen başlıca unsurlar arasında. Elbette kitap tamamen değersiz değil; yer yer yazarın ustalığını hatırlatan cümleler ve anlamlı tespitler mevcut. Ancak genel tabloya bakıldığında, bu eser Livaneli’nin güçlü edebi kimliğini tam anlamıyla yansıtan bir çalışma olmaktan uzak kalıyor.
Sonuç olarak Bekle Beni, büyük bir yazarın kaleminden çıkmış olmasına rağmen, beklentinin gölgesinde kalan; daha sade, daha yüzeysel ve alışılmış Livaneli çizgisinin gerisinde bir eser olarak değerlendirilebilir.
Puan vermedi
Şeker Portakalı benim için bir kitaptan çok daha fazlasıydı. Okurken sadece bir hikâyeye tanıklık etmedim; sanki bir çocuğun kalbine dokundum, onunla birlikte incindim, onunla birlikte
