Sema
@turuncu618
Şu anda okuduğu kitaplar
Ahmet Ümit’in biçok kitabında gerçeküstücülük hakimken romanların içinde sürekli ikinci hayata geçiş ruya bulunsada bu kitapta gayet gerçekci hatta kendimi cinayetin çözülmesinde sorumlu hissettiğim ali zeynep ve nevzat karakterinin arkadaşı gibi hissettim,çoğu yerde yorum yaptım bir kaçı tuttu cinayetin çözümlenmesi noktasında ah ben demiştim nevzat! dediğimde oldu. Kitabın içinde 3 cinayet var fakat Nevzatın her cinayet hikayesinde vazgeçemediği aşkı sadık dostu Evgenia dikkatimi çekti. Birçok cinayetle ilgilenirken Evgenia’nın üzerinden elini çekmemesi,sahiplenmesi bende büyük bir hüzne (böyle sadık aşklar var mı?) uğrattı.
Teşekkürler Ahmet Ümit
Kalemine sağlık...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ah ne zor bitti...
Gerçekten zorlanarak okumaya çalıştığım hatta evin en sessiz odasını bulduğum bazı geceler acaba sorun bende mi neden anlamıyorum herkes yatsın öyle devam edeyim dediğim ite kaka bitirmeye çalıştığım bir kitap oldu çok üzücü deüil mi?
Sait Faiğin son dönemlerinde ele aldığı ve yanılmıyorsam yaşadıklarını ele aldığı bir hikaye kitabı olmuş o kadar soyutlaştırılmıştı ve kelimeşer cümleler kesik kesikti ki anlayamayışımın nedenini bu olarak görüyorum hani bir rüya görürsünüz ve bir kaç saat içinde bi sonunu bir başını hatırlar anlatmaya çalışırsınız belki gün sonunda da tüm rüyayı anca bir olay şeklinde anlatabilirsiniz ya öyle bir karmaşıklıkla bitirdim.
İçerisinde 16 hikaye var ve ben sadece 2 hikayeyi anlayıp bir mana yükleyip duygulanabildim ‘yani usta,bir kişiye bir hikaye’ den bahsediyorum.
Kitabın ana teması yalnızlık ve içki ben bu iki hikayede acıtan yalnızlıkla karşılaştım..
Sürekli içkiden bahsedilmesi kitabın bazı sayfalarında bu betimlemenin çok sık yapılması midemi bulandırdı diyebilirim.
Okumayı göze alanlara kolay gelsin diyorum.
Ah Yusuf..
Diye bitirdim romanı..
Kitabı okuduğum dönemden kaynaklı olduğunu düşünürsek yer yer gözlerim doldu heyecanlandım streslendim gerildim hatırladım... Beni pek çok duyguyla buluşturdu Sabahattin Ali , kitapta geçen “dere yatağının kenarındaki dikenlerin arasında ağustos böcekleri ötüyor, iki tarafı zeytin ağaçlarıyla çevrili ...” betimlemeleri beni sanki Aydın sokaklarında gezdiriyor, çam ağaçlarının kokusunu hissettiriyor gibiydi. Yer yer yükseldiği ve betimlemeleriyle sıradanlaşmayan aksine ilgi çekici hale getiren cümlelerini tanıdım. Müthiş yorumuyla okuyucuyu kendi haline bırakıp yazar tarafından ‘bu cümlede bunu düşünmelisin’ baskısı hissetmediğim bir kitap oldu.. Ve son olarak her sayfada insan iradesinin kendi kaderine yön verebildiğini gördüm.
Teşekkürler Sabahattin Ali..
5/10
Beğendi
Eveet. Sonunda bitti her ne kadar 246 sayfalık bir kitap olsada tüm olay amcayla başladı K. nın amcasının olaya dahil olmasından sonra kitap bir hareketlendi Allahııım takip edemediğim isimler havada uçuştu biraz beynimi yordu Josef kadar bende yoruldum darlandım hadi ya söyleyin suçum ne diye bağırmak üzereyken Katedralde rahip olaya el attı ve Josefe yol gösterdi anlattığı bir hikayeyle ama onun aklı hala bankadaki görevinde ve mevkiisinde kalmıştı. Kitap üzücü bitti. Ama josefte haklı şimdi kime inansın başımıza bir dert geldiğinde uzatılan her el şifa diye yapışıyoruz josef yapışmadı gösterilen yolları da denemedi ve sonuca karanlıkla bilinmemezlikle ulaştı. Aslında rahip herşeyi açık açık anlattı tünelin sonundaki ışıktan bahsetti tıpkı Katedraldeki yoğun baskın karanlığın içinde gümüş gibi ışıldayan parlaklıkşar gibi keşke onlara ulaşmak olsaydı amacı kalbine böyle ağır darbe almazdı belkide üzücü :(
