A.
@tuschek
Agâh, aykırı, antifaşist.
Şu anda okuduğu kitaplar
2/10
3 günde okudu
·Okunma: 03 Mart 2023 00:00
·2023 5. kitabı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
(...)
Bu hareketin anarşist öncüleri arasında "The Tragedy of Women's Emancipation" adlı eseri yazan ve erkekleri özgürleştirmeyi başaramayan oy verme hakkının kadınları özgürleştirmesinin de beklenmemesi gerektiğini yazan Emma Goldman bulunmaktaydı. Goldman'a göre özgürleşme, kadının kendisinden gelmelidir:
"Birincisi, kendini bir seks nesnesi olarak değil, bir kişilik olarak göstererek. İkincisi, hiç kimseye bedeni üzerinde hak iddia etme hakkını tanımayarak; kendisi istemediği sürece çocuk doğurmayı reddederek; yaşamını daha yalın ama daha anlamlı ve daha zengin kılarak Tanrı'ya, topluma, kocasına, aileye ve benzerlerine hizmetkâr olmayı reddederek. Yani, tüm karmaşıklığıyla yaşamın anlamını ve özünü öğrenmeye çalışarak, kendisini insanların ne düşündüğü ve insanlar tarafından lanetlenme korkusundan kurtararak. Kadınları özgürleştirecek olan ancak ve ancak budur, oy sandığı değil..."
Paul GoodmanFelsefe
"Benim açımdan, anarşizmin temel prensibi özgürlük değil, otonomluk, bir görevi başlatma ve onu kendi bildiği yoldan yapma yeteneğidir. ‘Benim’ anarşizmimin zayıf noktası özgürlük arzusunun politik değişim için güçlü bir dürtü olması, otonomluğun ise olmaması. Otonom insanlar kendilerini inatla ama pasif direniş de dahil olmak üzere etkisi daha az yollardan korurlar. Yine de, bunu kendi bildikleri gibi yaparlar. Fakat baskı altındaki insanların dokunaklı yanı, eğer özgürlük kazanacak olurlarsa ne yapacaklarını bilmemeleridir. Hiç otonom olmadıkları için bunun nasıl bir şey olduğunu bilmezler ve daha öğrenmelerine zaman kalmadan da konumlarını terk etme konusunda hiç de acelesi olmayan yeni yöneticileri olur..."
Her ne durumda olursa olsun, toplum bir lütuftur, ama en iyi durumdaki bir yönetim bile kötüdür; en kötü durumunda dayanılmaz bir şeydir; çünkü bizler yönetimsiz bir ülkede bekleyebileceğimiz türden felaketlere yönetim yoluyla maruz kaldığımızda, bize ıstırap çektiren vasıtayı yaratanın da bizler olduğu düşüncesi başımızdaki felaketi daha da artırır. Yönetim de, giysiler gibi, yitirilen masumiyetin simgesidir: kralların sarayları cennetin dayanak noktalarının kalıntıları üstünde yükselir.