Elif
@tutiimucizeguyem
Beşeriyeti bir kabus gibi sarmış olan siyonizm, önüne durmak isteyen her çeşit meşru kuvveti, her çeşit gayrimeşru silaha müracaat ederek devirir. Bilhassa kütleleri perçin leyici bir ana kuvvet olan iman ile, milli değerleri ezmek, temel prensibidir.
Reklam
Küçük hanım kocasının ölümünü takip eden günlerde ağlama ve yolunma krizleri geçirmiş, fakat sevmesini bilmediği kadar acımasıni da bilmeyen bu eksik akıllı kadın, kederini çabuk unutuvermişti. Zira inkişaf etmemiş bir düşünce ve duygu mekanizmasının herhangi bir fikri veya hissi sonuna kadar sürüklemesi mümkün değildi.
Kendisine sorulacak olursa var olmak, Ademoğluna verilmiş baha biçilmez bir fırsat, bir imtiyazdı. Onun için de var olduğu müddetce niçin var olduğunu bilmeli, hele kendisini var edeni mutlaka aramalı, bulmalı ve yoluna canını harcamalıydı. İşte kulağına bu ezel iştirakı, bu ezel sırrı fısıldanmış olan genç kadın, onun için hiçbir güzelliğin gönlünü çelemediği dünyada, dünyanın türlü zevkleri, türlü nimetleri ve türlü alayişi ortasında daima yapayalnız, aşkına aşık, aşkına talip, şeyda, uyanık, garip ve kimsesizdi. Görünüşte ise varlıklı ve debdebeli evinin merkez yerinde, işinin ve çocuklarının başında vazifeliydi.
Mücerret bir ruh yaratılışı içinde ateş saçan ve bir türlü şu veya bu kalıba bağlanamayan, bahusus herhangi bir yaratılmışın sevgisiyle tatmin olamayan bu çıplak enerji, adeta “memnû meyve” gibi kimse tarafından ramedilip teshir olunamazdı. Halbuki el süreni yakıp kül edecek ölçüde bir kor olan bu genç kadın, ezelden ebede yanmak için yaratılmış gönlünü, kendi gibi bir beşere tahsis edemiyor, mâledemiyordu.
Onun için, usta çırağını bin can ile yetiştirip adam etmeye kendini borçlu sayar; onun için hoca talebesine nesi var nesi yoksa aktarmayı bir ibadet bilir; onun için zengin fakirin elinden tutar, zekat der, sadaka der, fitre eder, fidye der verirdi.
Reklam