Yaşamak bu yangın yerinde
Her gün yeniden ölerek
Zalimin elinde tutsak
Cahile kurban olarak
Yalanla kirli havada
Güçlükle soluk alarak
Savunmak gerçeği, çoğu kez
Yalnızlığını bilerek 
Ataol Behramoğlu
Ataol Behramoğlu
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Mesele bütün kapıların üstümüze kitlenmiş olması değil, kendi kafesimizde tutsak olmamız..
Yaşamak bu yangın yerinde
Her gün yeniden ölerek
Zalimin elinde tutsak
Cahile kurban olarak
Yalanla kirli havada
Güçlükle soluk alarak
Savunmak gerçeği, çoğu kez
Yalnızlığını bilerek
Korkağı, döneği, suskunu
Görüp de öfkeyle dolarak
Toplanıyor ölü arkadaşlar
Her biri bir yerden gelerek
Kiminin boynunda ilmeği
Kimi kanını silerek
Ataol Behramoğlu
Ataol Behramoğlu
İnsan bazen ağlamaya öyle çok ihtiyaç duyuyor ki ağladığı an dakikalarca nefessiz kalmış da bir anda nefesine kavuşmuş gibi hissediyor. Gözyaşlarını tutmak, ağlamanı bile durdurmaya çalışmak çok büyük çaresizlik. Hayat yeri geldiğinde kocaman bir hapishaneye dönüşüyor ve hepimiz tutsak düşüyoruz hayatın kollarında.
> Kitap Alıntısı
Bir bu var, bir ağlayamayacak kadar acıya alışmak var, bir de üzüldüğünde ağlamak için kendini zorlaman var...
Çoğu zaman seni büyüten ve besleyen şey,
senin ölümünü getirirken sen fark etmezsin.
Çünkü duvarların,
bunun sana iyi geldiğine dair inançların
ve sıkı sıkıya bağlandığın kuralların
seni öldürür.
Oysa biraz dışarıya bakıp sevdiklerimizi görürsek,
hayatın
materyalizmden ve kapitalizmin bize uydurduğu tutsak yaşamdan daha iyi olduğunu görebiliriz.
Ben ve sen,
biz bu yerde
kendi potansiyelimizi yok edip çiğnemekten
ve yapamayacağımızdan korkmaktan başka ne yapıyoruz?
Elliott smith- between the bars