Oy canım kime yanayım, sana sorayımMüzik
youtu.be/jP2lhp5t2TA?si=...
Ölüm bize tutsak biz sevdaya
Gönlümüzde acılara daha çok yer var
Kavgamızın harcı cansa her yeni bir can
Yaşamak bu yangın yerinde
Her gün yeniden ölerek
Zalimin elinde tutsak
Cahile kurban olarak
Yalanla kirli havada
Güçlükle soluk alarak
Savunmak gerçeği, çoğu kez
Yalnızlığını bilerek 
Ataol Behramoğlu
Ataol BehramoğluReklam
Mesele bütün kapıların üstümüze kitlenmiş olması değil, kendi kafesimizde tutsak olmamız..
Yaşamak bu yangın yerinde
Her gün yeniden ölerek
Zalimin elinde tutsak
Cahile kurban olarak
Yalanla kirli havada
Güçlükle soluk alarak
Savunmak gerçeği, çoğu kez
Yalnızlığını bilerek
Korkağı, döneği, suskunu
Görüp de öfkeyle dolarak
Toplanıyor ölü arkadaşlar
Her biri bir yerden gelerek
Kiminin boynunda ilmeği
Kimi kanını silerek
Ataol Behramoğlu
Ataol Behramoğlu
İnsan bazen ağlamaya öyle çok ihtiyaç duyuyor ki ağladığı an dakikalarca nefessiz kalmış da bir anda nefesine kavuşmuş gibi hissediyor. Gözyaşlarını tutmak, ağlamanı bile durdurmaya çalışmak çok büyük çaresizlik. Hayat yeri geldiğinde kocaman bir hapishaneye dönüşüyor ve hepimiz tutsak düşüyoruz hayatın kollarında.
> Kitap Alıntısı
Bir bu var, bir ağlayamayacak kadar acıya alışmak var, bir de üzüldüğünde ağlamak için kendini zorlaman var...
Reklam
Reklam