Bazı insanlar başkalarını kışkırtır?
Derdin ne deriz bu kişilere?
Derdi kendisiyledir...
En çok ergenlerde görülür ama ergenlerdeki naif bir tepkidir
Ergen ebeveynini kışkırtır çünkü var olmak ister, kendini ortaya koymak ister, ben de varım demek ister
Ergen ebeveynini kışkırtır çünkü kışkırtılmış ebeveyni yönetmek daha kolaydır, kışkırtılmış ebeveynde mantık ve kontrol kalmaz, kontrol ergene geçer
Ergen de zaten bunu istemektedir...
Ergen kışkırtır çünkü ergenliğin doğasında vardır ve bu davranışı gelişimi için de gereklidir
Yetişkinlerde birbirini kışkırtır, peki en çok ne zaman?
-Karşıdakinin sinirlendiğini görmek istediğinde (çünkü kendisi sinirlenmiştir)
-Onun mantıksız davranmasını arzuladığında (çünkü kendi düşünceleri kendini savunmaya yetmez olmaya başlamıştır)
-Onun kontrolünü kaybetmesini istediğinde (çünkü kendi kontrolünü kaybetmiştir)
-Onun hata yapmasını istediğinde (çünkü kendini yetersiz görmeye başlamıştır)
En sonunda kışkırtıcı "ben ne yaptım ki?" sorusuyla oyununu tamamlar...
"Ama sen beni kışkırttın!" demenin hiçbir manası yoktur
Çöl bir insanın yalnızlığı gibi
Çöl hayata küsmüş bir bakış,
bir tuzak,
hesaplaşması, insanın kendisiyle,
Oralarda yok oluşun izleri…
Aşkın, hayat ile yeniden yüzleşmesi
Ben seni sevmeyi göze alamıyorum,
Bir çöl gibisin.
Geçemiyorum
Necmettin Can
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
#𝙕𝙐𝙈𝙀𝙍_𝙎𝙐𝙍𝙀𝙎𝙞_𝙏𝙀𝙁𝙎𝙞𝙍☝️
📗 Bu kitap, kudreti dâimâ üstün gelen, her hükmü ve işi hikmetli ve sağlam olan Allah tarafından parça parça indirilmiştir.
1
Biz sana bu kitabı gerçeğin tâ kendisi olarak indirdik. Öyleyse sen de, her türlü şirk ve gösterişten uzak durup ibâdet ve taati yalnız Allah’a has kılarak O’na kulluk et.
2
#Tefsir: 📖 📖
Kur’ân-ı Kerîm Allah tarafından indirilmiştir. Dolayısıyla o, yaratılmış bir varlığın sözü değildir. Bu bakımdan onu çok dikkatli dinlemek ve buyruklarını büyük bir ciddiyet ve titizlikle yerine getirmek gerekir. Kur’an’ın, Allah Teâlâ’nın “Azîz” ve “Hakîm” isimleriyle yakın bir irtibatı vardır. اَلْعَز۪يزُ (Azîz), mutlak güç ve kudret sahibi, kudreti dâima üstün gelen ve asla mağlup edilemeyen demektir. Bu ismin tecellisi ile Kur’an’ın mesajı insanlığa ulaşacak, onun hükümlerinin geçerli olmasını hiçbir kimse engelleyemeyecek, emir ve yasakları sürekli yürürlükte olacaktır. اَلْحَك۪يمُ (Hakîm) ise verdiği hükümler, yaptığı işler her dâim hikmetli ve sağlam olan, tedbir ve yönetmesi bilgiye dayanan demektir. Bu ismin tecellisi ile de Kur’ân-ı Kerîm dil, belagat, fesahat, üslup, nazım ve ihata ettiği bilgiler itibariyle son derece sağlamdır. İhtivâ ettiği tüm hakîkatler nihâyetsiz hikmetlere dayalıdır. Kur’ân-ı Kerîm, gerçeğin ta kendisi olarak nâzil olmuştur. Yani ondaki bilgiler tümüyle doğrudur. İçinde herhangi bir yanlışlık veya şüphe yoktur. Rabbimizin kim olduğunu, O’nun muradını ve bizden nasıl bir kulluk istediğini açıkça beyân etmektedir. Doğru ile eğriyi, hakla bâtılı tüm netliği ile ortaya koymaktadır. O halde kula düşen vazife, Kur’an’ın tarif ettiği şekilde tam bir teslimiyet ve samimiyet içinde Allah’a yönelerek ve yalnızca O’nun rızâsını isteyerek Rabbine kulluk yapmaktır.
Bu sûrede, “dini yalnız Allah’a hâlis kılarak
Farkında mısınız, bazı densiz, kendini bilmezler, ilmi siyaset adı altında insanlara tuzak kuruyor. İşleri kendi menfaatına ve çevre menfaatına çeviriyorlar... Ülke de malesef buna ilmi siyaset deyip kendilerini özel vazheçilmez sanıyorlar.... Bana göre şeytanlıktan başka bişey değil. Hani müslüman samimi olurdu.
