Aristo dostluk, erdem, iyilik, mutluluk, haz gibi bir çok mefhumun üzerine uzun uzun konuşmuş. Nasıl insanca yaşanır’ın reçetesini hazırlamış. Elbette çağımızın şartları ile kıyaslandığında etik açısından farklılıklar var ancak bunlar çok küçük miktarlarda. Yani “insan olabilmek” için gerekli gördüklerimiz neredeyse hiç değişmemiş onca gelişmeye rağmen.
Tüm anlattıklarının içerisinde iyi insan olmanın iyi toplum olabilme yolunda öneminden bahsetmiş. Ve bunun siyasetin temel ereği olması gerektiğini üzerine basa basa söylemiş. Lakin sanırım yüzyıllardır elini taşın altına koymayan feylesoflardan,o zamanki sofistlerden, günümüzün bilim insanlarından şikayetçi. Esasında toplumun “iyi”leşmesi bunların öncü olmasına bağlı iken etliye sütlüye karışmamışlar/karışmıyorlar veya karıştırılmıyorlar.
Mutluluk ise anlardan ibaret. Fakat “Erdem” e uygun yaşayan insanların mutluluk hissedişlerinin yoğun olacağını belirtmiş Aristo. Erdemler ise genellikle her konuda ölçülü olmak ve bencil olmamaktan geçiyor. Velhasıl kelam oldukça teferruatlı derinlikli düşünülmüş bir kitap. Yazılanları uygulamak elbette okuduğumuz gibi olmayacak fakat dimağımızda yer etmesi gereken kitaplardan biri.