"Benim durumuma gelince, sanırım kimse kendini benim kendimi küçümsediğim kadar küçümsemiyordur. Çünkü gerçekte zihnimin etkinlikleriyle ilgili hiçbir konuda tatmin olmadığımı söyleyebilirim ve başkalarının onayı da beni memnun kılmaya yetmez. Zayıflığımı hissediyorum ve sahip olduğum hiçbir şey yargılarımı doyurmuyor. Yeterince açık ve doğru bir görüşüm olsa da işin içine kendim girince her şey değişiyor. Bunu şiir konusunda daha iyi gördüm. Şiiri çok seviyorum ve başkalarının eserlerini eleştirebiliyorum ama elime kalemi aldığımda bir çocuk gibi kalakalıyor kendi yazdıklarıma katlanamıyorum. İnsan her yerde aptallık yapabilir ama şiirde asla."
Sayfa 165 - venedik yayınları