Kargalarız Biz
Yaşayan düşlerimde kaldı küsmediğim zaman,
Hep onlar anlamadı, söyledikleri yalan.
Yılanların içinde bir kurt olmak ne demek,
Bilmezsin… o yüzden susup oturacaksın zaten.
Günahımız belli, akşam kurşuna dizerler,
Adalet dedikleri saraylarda gezer.
Bizim umudumuz, cehennemin ortasında
Bir parça cennet arar, kaybolur gider.
Çocukluk… hikâyelerimiz yarım kaldı,
Cinayetlerin ortasında büyüdük, adımız kaldı.
Biz derdimizi anne baba diye bildik,
Onların derdi başkaydı… biz yolda kaldık.
Her adımda ölüm vardı, nasıl yazayım şimdi?
Üç kuruşluk dünyada satılır mı insanın kimliği?
Savaş diyorsan, gel gör bu hayatın içini,
Bizim kadar büyüyemezsin, gülüm, bil ki.
Bülbüllerin ömründeyim ama dikenliyim,
Kibirli insanları sevmem, rüzgârda büyüdüm, kinliyim.
Adalet dediğin saraylarda unutulmuş çocuklar,
Ölen biziz, susan siz… değişmeyen oyunlar.
“Dünya” deyip düzen kuran sahte kahramanlar,
Paranın adıyla yazılmış bütün zamanlar.
Doğru içtiğin kadar, geçtiğin kadar varsın,