Remzi Bey tanımadığı insandan, tanımadığı yerden korkardı. Kim bilir, bir insanın iyilik mi kötülük mü, dostluk mu düşmanlık mı düşündüğünü şöyle yüzüne bakınca, kim bilir? Tanışmadan, konuşup görüşmeden bir insan korkuludur, başka bir şeydir. Yani herhangi bir şeydir. Konuşup görüşüncedir ki işte o zaman insan insan olur.
Kimse kimsenin kusuruna bakmadan tatlı bir sohbete daldılar. Her gün görüştükleri, birbirlerini çok iyi tanıdıkları hâlde, o gün birbirleri hakkında yeni yeni şeyler öğreniyorlardı. Şenlikler, bayramlar böyledir. İnsan birbirine daha iyi görünür, birbirini daha çok sever. Bazen bunun aksi de olur ama..
Zaman ne kadar geçerse geçsin, bazı konularda hiçbir şeyi değiştirmez. Elinden malını mülkünü, varını yoğunu alsalar, bundan ölmezsin. Bunları yine edinebilirsin. Ama senin onurunu kırar, ruhunu öldürürlerse, işte buna çare yoktur.