Stalin'in renkli fotoğrafını yıllarca cebimde taşıdım fakat evine kalmaya gittiğimde, halamın o fotoğrafı neden yırttığını ancak Stalin öldüğü zaman anladım. Beyin yıkama yöntemleri müthiş etkiliydi, özellikle de genç zihinler üzerinde. Büyük Rus baleti muhalif Rudolf Nureyev şöyle anlatır: "Stalin öldüğü gün dışarı çıktım, kırlara gittim. Olağandışı bir şeyler olmasını, doğanın bu faciaya bir tepki vermesini bekledim. Hiçbir şey olmadı. Ne yer sarsıldı ne bir işaret geldi."
Ülkemi terk etmeseydim nasıl bir hayatım olurdu? Daha zor, daha yoksul sanırım ama daha az yalnız, daha az parçalanmış, mutlu belki de.
Çingenelerin çocuk çaldıklarını da söylüyorlardı. Pek çok şey çalıyorlardı çalmasına ama kilden yapılmış evlerinin önünden geçerken, bu viranelerin etrafında oynayan çocuk sayısını görünce neden başka çocuk çalsınlar ki, diye düşünmeden de edemiyordu insan.