Ümit Kutbay
@ukutbay
Aydın
85 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Muhtelif Evhamlar
Ömür İlkim Demir’in "Muhtelif Evhamlar Kitabı", okuru gündelik hayatın görünmez korkuları, kaygıları ve içsel gelgitleriyle yüzleştiren etkileyici bir anlatı sunuyor.
Kitap, edebi yönüyle olduğu kadar teknik yapısıyla da dikkat çekiyor ve edebiyatımızda farklı bir ses olarak kendini konumlandırıyor.
Demir’in üslubu, modern anlatı teknikleriyle klasik hikâye anlatıcılığını harmanlayan, şiirsel ama aynı zamanda gerçekçi bir çizgide ilerliyor.
Yazar, psikolojik derinlik kazandırdığı karakterleri aracılığıyla insan doğasının en kırılgan yönlerini ele alıyor. Okur, metinler arasında gezinirken hem kendi iç dünyasına dönüyor hem de karakterlerin evhamlarıyla empati kuruyor.
"Muhtelif Evhamlar Kitabı"nın en çarpıcı yanlarından biri, sıradan görünen durumların altında yatan varoluşsal sorgulamaları açığa çıkarmasıdır.
Demir, bireyin bilinçaltındaki korkuları, endişeleri ve takıntıları ustalıkla ele alarak, bazen trajik bazen de ironik bir anlatımla bu duyguları okurun önüne seriyor.
Bu yönüyle eser, Sait Faik’in insan psikolojisine eğilen duyarlılığıyla Selim İleri’nin içsel hesaplaşmalarını birleştiren bir atmosfer sunuyor.
Yazarın betimlemeleri, okuru öykülerin içine çeken güçlü bir atmosfer yaratıyor. Yer yer melankolik, yer yer grotesk ögeler içeren anlatılar, okuyucuya sadece hikâye değil, aynı zamanda derin bir ruh hali deneyimi sunuyor.
Karakterlerin iç sesleri, onların endişelerini, umutlarını ve çıkmazlarını açık bir şekilde ortaya koyarak okuru, onların dünyasına adeta hapsolmuş gibi hissettiriyor.
Bu bakımdan Demir, edebi metnin sadece bir anlatı aracı olmadığını, aynı zamanda ruhsal bir keşif yolculuğu sunduğunu başarıyla gösteriyor.
Ayrıca, kitabın içindeki hikâyelerde bireysel travmalar kadar toplumsal meselelerin de izlerini görmek
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Biz
Edebiyat tarihinde bazı eserler vardır ki, yazıldıkları dönemi aşarak geleceğe yön verirler.
Yevgeni Zamyatin’in “Biz” adlı romanı da işte böyle bir kitaptır. George Orwell’in “1984” ve Aldous Huxley’in “Cesur Yeni Dünya” gibi kült distopyalara ilham kaynağı olan bu eser, modern distopya edebiyatının temel taşlarından biri olarak kabul ediliyor.
Zamyatin’in “Biz” adlı romanı, bilimkurgu ve distopya türünde bir eserdir. 1920 yılında yazılan ancak Sovyetler Birliği’nde yayımlanmasına izin verilmeyen bu roman, bireyin baskıcı bir devlet düzeni karşısındaki mücadelesini ele alıyor.
Romanın ana karakteri D-503, matematiksel kesinliğin ve katı düzenin hâkim olduğu “Tek Devlet” adlı bir toplumda yaşamaktadır.
Her şeyin rasyonel ve önceden belirlenmiş olduğu bu dünyada, bireysel özgürlükler tamamen yok edilmiş, insan duyguları ve hayal gücü bastırılmıştır.
Bu toplumsal düzen, bireyselliği ortadan kaldıran, insanları sadece birer sayı olarak gören totaliter bir sistemin temsilidir.
Zamyatin’in eleştirisi, sadece Sovyet rejimiyle sınırlı kalmıyor; aynı zamanda tüm baskıcı sistemlerin insan ruhunu nasıl törpülediğine ve bireyi nasıl makineleştirdiğine dair evrensel bir sorgulama sunuyor.
“Biz”, gelecekte geçen bir roman olmasına rağmen, dönemin Sovyet totaliterizmini eleştiren güçlü bir alegoridir.
Zamyatin, bireyin tek tip düşünceye zorlandığı, özgürlüğün yok edildiği ve devletin bireyin hayatına mutlak bir hâkimiyet kurduğu bir gelecek tasviri yaparak, otoriter rejimlere dair keskin bir eleştiri sunuyor.
Bu noktada, Orwell’in “1984” ve Huxley’in “Cesur Yeni Dünya” romanlarıyla olan benzerlikleri dikkat çekiyor. Ancak Biz, onlardan önce yazılmış olmasıyla bir öncü konumundadır.
Edebi açıdan “Biz”, hem anlatımı hem de içeriğiyle oldukça yenilikçi bir eser.
Zamyatin’in
Sus Barbatus
Büyülü gerçeklik kavramı son dönemlerde fazlaca konuşulur oldu.
Medyanın da ilgisi sayesinde yeniden gündeme gelmesini olumlu değerlendirmek gerekir.
Buna dair film, dizi, kitap ve söyleşileri de takip etmek keyif veriyor.
Geçtiğimiz günlerde edebiyatta büyülü gerçeklik kavramını irdelemek üzere Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Fethi Demir’in, Book’s in Coffe de düzenlenen sohbetine katıldım.
Abuzer Altuntaş moderatörlüğünde gerçekleşen “Roman Sanatına Büyülü Bir Dokunuş: Gabriel Garcia Marquez’den Latife Tekin’e Yolculuk” isimli anlatıyı büyük bir keyif ve bilgilenerek dinledim.
Kısa bir süre önce okuduğum büyülü gerçeklik temaları ile yazılmış bir roman usuma düştü: Faruk Duman’ın “Sus Barbatus” adlı romanı…
“Sus Barbatus” Modern Türk edebiyatının dikkat çeken eserlerinden biri. Mitolojik unsurlar, pastoral atmosfer ve kök salmış bir folklorik doku, romanın belirgin edebi nitelikleri arasında yer alıyor.
Bunun yanı sıra, büyülü gerçeklik kavramının izleri de eserin dokusuna derinlemesine işlenmiş.
Bu incelememde, “Sus Barbatus”un edebi özellikleri, anlatım teknikleri, tematik derinliği ve büyülü gerçeklik unsurları üzerine yazmaya çalışacağım.
Büyülü gerçeklik, gerçek ile fantastik unsurların birbirine karıştığı ve okuyucunun bu iki boyut arasında sınır bulmakta zorlandığı bir anlatı türüdür.
Büyülü gerçeklikte, olağanüstü unsurlar, sürreal bir atmosfer oluşturmak yerine, hikâyenin organik bir parçası haline gelir.
Bu türde, doğanın ve gerçek hayatın olağan unsurları büyülü bir niteliğe bürünür.
“Sus Barbatus”, Anadolu mitolojisi ve folklorundan beslenen anlatısıyla büyülü gerçeklik özelliklerini yoğun bir şekilde barındırıyor.