Dünya çok kalabalık kıyamet gibi insan var. Ve bu yüzden kimsenin aklının bile ermediği sona doğru yürüyorum. Sabah ile gecenin eşit denkleminde ben beynimi uyusturup yalnız vaka haliyle kendime misafir oldum. Üç-beş irili ufaklı şeyler tamir eder günümü öldürmek isterim. Zaman kimine göre bir nasihat kimine göre de kayıptır. Kaybolmanın eşsiz huzuruyla ben kaybolanlardanın yanındayım. Şuanda gözlerim yarım kapalı, belki bir tanesi hafif açık göz ucuyla bir yerleri kesiyorum. Ancak farkında değilim. Bu dizeleri size yarım ulak halimle yazdım. Edebi bir dize gibi bir isteğim yok. Şuan ne istediysem onu size yazdım.