Qələmindən süzülən hər cümlədə, hər sətirdə özümü, özümdən bir parça tapdığım yazıçıdır Ali Lidar.
Onun yazıları ruhuma güzgü tutur, susduqlarımı dilə gətirir. Sanki demək istədiklərimi mən belə anlamamışkən o çoxdan yazıb...
Ali Lidar sadəcə yazmır - hiss etdirir, düşündürür, səni özünə qaytarır. Bu fikirlərim sadəcə bu kitabı üçün deyil, oxuduğum -dəfələrlə, təkrar-təkrar oxusam da, bezməyəcəyim- bütün kitablarına aiddir.
“Yazdıklarımla ilgili pek bir iddiam yoktur, bilen bilir. Ben sadece kendimi yazdım, üstelik öyle hayıflanarak da değil, bilinçaltımın yosun tutmuş hayalleri ve vehimlerimden hareketle” - deyə qeyd edir bir yazısında.
Bütün yazılarında sadəcə özünü yazdığı halda, mən niyə bu yazılarda özümü tapıram, bilmirəm.
Bəzən bir cümləsində gizlənirəm, bəzən bir sözündə itib batıram...
Bəlkə də, insan qəlbindəkiləri yazıya çevirəndə başqalarının susqunluğunu, gizlində qalan həqiqətlərini dilləndirir fərqində olmadan.
Yazdıqların sən idin, oxuduqlarım isə mən… Təşəkkürlər, Ali Lidar.