“Şimdi ben neyim? Koca bir hiç! Yarın ne olabilirim? Küllerimden doğup her şeye yeniden başlayabilirim! Hepten mahvolup bitmeden içimdeki insana ulaşabilirim!”
Sonradan görmeler, benzer yeteneklere sahip oldukları maymunlar gibidir: onların yükselişi izlenir, yukarı tırmanırken gösterdikleri çeviklik hayranlık uyandırır, ama zirveye ulaştıklarında sadece ayıp yerleri görünür.
Zaman(bilindiği üzere) bazen kuş gibi uçar gider, bazen sümüklüböcek gibi ilerler; ama insanın en çok hoşlandığı onun çabuk mu, yavaş mı geçtiğini fark etmemesidir.