“Umarım sizi bir konuda ikna etmeye çalışırken benim kullandığım yöntemlere
başvurmuyordur?” ;)
"Duyguları çok fazla başıboş bırakırsan çeker giderler, ben bu olaydan bunu anladım. Giderler ve dönüp arkalarına bakmazlar bile. Kendisine saygısı olan varlıklardır duygular. Yeteri kadar iyi değerlendirilmedikleri yerde durmaz, daha gerçek hissedecekleri bir yuva aramaya koyulurlar. lşin aslı, buna da layıktırlar. Bize konup sonra kuşlar gibi uçan o aşk da, umarım ihtiyacı olan birilerine gitmiştir. "
Reklam
Küçük kağıttan turna kuşunu cüzdanına koyduğunu görünce gülümsedim. Acaba onu sonsuza kadar orada taşıyacak mısın? Umarım taşırsın, taşıyacağını düşünmek hoşuma gidiyor.
Anne ben geldim. Oğlun geldi. (Babasından birkaç saat sonra) Affet beni anne. Seni sık sık arayamadım, hatırını soramadım. Sık sık gelemedim. Ama hep aklımdaydın inan. İyi, sağlıklı olman için hep dua ettim. Canım annem! Nasıl da pişmanım inan! Keşke, son bir kez daha görüp, sana sıkı sıkı sarılıp, elini ayağını õpebilseydim. Dizlerini toprağa dayamış, gözlerinden yaşlar süzülüyordu.
-Kim ki bu? Kanayan vicdandan dökülen bu sözcükler kimin? Oğlun, dedi. Benim oğlum mu vardı. Haaa, evet! Nasıl unuttum hayret. Evlendiği günden sonra, annesiyle karısı arasında sıkışıp kalan, oda babası gibi kendi konforunun peşinden başka şehire tayinini isteyip giden oğlum. Senin peşinden ne çok yoruldum. Seni düşünerek, merak ederek geçirdiğim geceleri düşünüyorum da şimdi. Ne kadar aptalmışım! Yoo, benimle ya da babanla yeterince ilgilenmediğin için düşünmüyorum bunları. Ne olacaksa olacaktı, ben ne yapabilirdim ki! Değiştiremeyeceğim şeyler için kendimi hırpalayıp, sana bir kader çizebilme beyhudeliğim için aptal diyorum kendime. Ben anneydim. Seni yuvadan uçurduğumda, okulunu bitirip işe girmenden sonra sanki benimmişsin, sahip olduğum bir eşyaymışsın gibi ordan oraya koyma arzumdan dolayı aptalmışım, çocuklarını doğurdu diye, ölene kadar onları kendi kuklaları gibi gören çoğu kadın gibi. Görememişim. Evet hayata seni ben getirdim ama yaşamın seni benden alacağı gerçeğine direnmişim. Kendimi, senin Tanrı'n sanmışım.
-Var git oğul. Sen de benim gibi, eşinin çocuklarının kölesi, tedarikçisi olarak ömrünü tüket. Keşke bilebilseydin ölmeden! Ben de bilemedim. Zararı yok. Umarım, nefes alırken yaşarsın. Sahi hatırlayamadım şimdi, senin çocukların var mıydı?
Umarım içinizdeki görmezden gelinen, farklı sese kulak verirsiniz. Çünkü insan yüreği, ölmek istediğinde bile, çoğu zaman, bir yandan tteokbokki de yemek ister.
Bir çaresi bulunur diyorlar
Ben bu yolun sonunda kendime çıktığım için çok mutluyum. Zor bir yolculuktu ama doğrusu değdi, manzaram gayet iyi. Umarım sen de mutlu olduğun manzaralara bakıyorsundur. Değilse de bir yolunu bulacağına eminim, herkes bulur.
Reklam
Reklam