Umay Artuğ
@umayicka
"Esirliğim ve hürriyetimsin" diyecek kadar hâlâ aşka teslim misin sevgili?
İnsan kendi aracı bir hikayesine katlanıyor; o bir şey değil. Katlanılması zor olan onu dinlemek için bekleyen aç bir ordunun varlığıdır her zaman.
Sayfa 11 - nemesis kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Umudun bile sahteleştirilebildiğini, istediğin cevapları alamadığın an gittiğinde öğrendim.
Sayfa 11 - nemesis kitap
Kendi kendine konuşarak komik duruma düştün, güldüm fakat duymadım, çünkü ben içimden gülerim. İnsanlar güldüğümü de ağladığımı da fark edemezler. Çoğu insan, gülerken gördüğü birinin o an içinden ağlıyor olabileceğine veya yüzü asıkken gördüğü birinin o an içinden gülüyor olabileceğine ihtimal vermez. Onlardandın.
Sayfa 11 - nemesis kitap
ilk defa bi kitap incelemesi yapiyorum biraz utandim, umarım yeterli olur :)Edebiyat
İlk söylemek istediğim şey şu, kitabın başlarındaki Piraye'ye çok aşığım. Onun özgür ruhu, düşünceleri, yetiştirilme tarzı, başkaldırışı, kimseye muhtaç olmayışı, dik duruşu, devrimci hali çok güzel ve açıkçası her kadında olması gerektiğini düşündüğüm tavırları var. Yalan yok kitabın başları bana biraz Wattpad havası verdi ama çok da öyle değil. Pirayenin aile yapısı çok güzel, babasıyla olan ilişkisini kıskanmamak elde değil. Ama Piraye'nin, aşk uğruna tüm karakterinden, bütün hayallerinden ve hedeflerinden öylesine vazgeçmesi çok kötüydü bence. Onun muhteşem bir dik duruşu varken konaktakilerin tavırlarına o kadar boyun eğmesi çok kötüydü. (Şimdi kuracağım cümle spoiler içermektedir) eșinden yediği dayaktan sonra kesinlikle boşanmalıydı. Kitabın sonlarına doğru gösterdiği o dik duruş, bana kitabın başındaki Piraye'yi hatırlattığı için çok mutlu olmuştum. Hemen hemen beklediğim bir son oldu. Piraye'nin eşine her ne kadar kitap boyunca sürekli olarak sinirlensem de, sürekli olarak Piraye'nin onu affedişlerini, onun saçmalamalarına boyun eğmelerini haksız bulsam ve dolayısıyla yine sinirlensem de kitabın sonunda boğazım düğümlenmedi desem yalan olur.
Açıkçası ben kitabı beğendim ve kitabı beğenmemdeki en büyük etkenlerden birisi de kesinlikle ve kesinlikle dilinin çok akıcı olmasıydı. Canan Tan, gerçekten mükemmel bir üslupla yazmış kitabı. Yedisinden yetmișine herkese tavsiye edebileceğim bir kitap.
