Serap..
@umeto
16 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Algernon’a Çiçekler’den sonra
Çok yakın olduğum ama birbirlerini hiç tanımayan iki arkadaşımın önerisi ile okuduğum bu kitap başlangıçta bana, Bir Delinin Hatıra Defteri’ni anımsattı ama sonra tabi çok ayrıştı oradan. Kurgusu beni şaşırttı. Kitabın çok uzun yıllar önce yazılmış olup hâlâ bu kadar güncel kalabilmesi, bilim kurgu bir kitabın hiç öyle hissettirmeden bu kadar gerçekçi verilmesi zamanla mı günümüz yaşantısı ile mi yoksa yazarın da anlatısındakine benzer bir yoldan geçişiyle mi ilgili bilemiyorum ama beni etkiledi. Charlie ve hayatı üzerine uzun uzun sohbet etmek isterdim okuyan birileriyle duygusu uyandırdı bende. Çünkü çok katmanlı, çok açılı bir kurgusu var.. Bir sürü soru var tartışmaya açmak istediğim. Kendi içimde dönüp duracak sorular ve cevaplarla bir süre yaşayacağım gibi duruyorum. Bazı kitaplar yara bandı gibi gelir bana, öyleydi bu da benim için.. Tavsiyeleri için arkadaşlarıma teşekkür ederim.
Yaşanılanlara yaşı yetmediği için uzaktan da olsa şahit olamayanlar için acı bir anı defteri gibi, sarsılarak okudum ve çok derin iz bıraktı bende. Maraş Katliamının anlatıldığı bu eseri yazdıracak olaylar keşke yaşanmasaydı hiç ancak yaşandı ve var bu nedenle herkes bunu bilmeli ki bir daha yaşanmasın diye önüne geçilecek önlemleri birileri düşünsün.. Ve o acıları yaşayan insanlara en azından bir saygı duruşunda bulunulsun. Benim okumaya dayanamadığım satırları İnci Aral yazdı, daha da acısı birileri ne yazıkki bunları yaşattı ve daha da acısı bazıları bunu yaşatacak kadar vahşileşti. Sadece acı ve utanç hissettim okurken..
Kitabın yaklaşık 170 yıldır adından nasıl söz ettirdiğini ve neden klasikleştiğini okuduğumda daha iyi anladım. Daha genç yaşlarımdayken bu tür klasik eserleri bitirememiş olmanın üzüntüsünü bir kez daha hissettim
Dün gittiğimiz Çakabey Kitap Günlerinde tanıştık İnci Aral'la.. geleceğini bildiğim için yanıma bende olan tek kitabı "ruhumu öpmeyi unuttun" u da almıştım denk gelirsem imzalatırım anısı
Satranca dair hayal edemeyeceğim bir kurguydu.. satrancın hayatıma müthiş katkısı olan bir oyun olmasıyla birlikte anılarımda ve benliğimin oluşmasında çok özel ve önemli bir yeri vardır ve bu kitabı okuduktan sonra anladım ki satrançin herkesin hayatında bambaşka anlamları ve anıları varmış.. satranç kitap olarak okunmalı ve oyun olarak insan hayatında bir kez de olsa mutlaka oynanmalı..
