Hayyam'dan..
Gün gelir... Hırsızlar zengin... Metresler eş... Serseriler adam olur... Odundan kapı, taştan saray olur... Gün gelir... Kezbanlar destan... Onları destan yapanlar mestan olur... Gün gelir... Çivisi çıkar dünyanın... Konuşamayanlar hatip... Şifa veremeyenler tabip... Yazamayanlar kâtip olur... Ama yine öyle bir gün gelir ki... İşler ters döner. Aldatan, bir gün sadakat için... Çalan, bir gün adalet için... Döven, bir gün şefkat için yalvarır... ‘Piyon’ deyip geçme, gün gelir şâh olur.... Şâha da fazla güvenme… Gün gelir mat olur. İnsan yaratıcısına bile nankör iken sana vefalı mı olur? Oluruna bırak her şeyi bak neler neler olur...
Şiir
Hoş olur
Gün gelir Hırsızlar zengin Metresler eş Serseriler adam olur Odundan kapı, taştan saray olur Gün gelir Kezbanlar destan Onları destan yapanlar mestan olur Gün gelir Çivisi çıkar dünyanın Konuşamayanlar hatip Şifa veremeyenler tabip Yazamayanlar kâtip olur Ama yine öyle bir gün gelir ki işler ters döner Aldatan, bir gün sadakat için Çalan, bir gün adalet için Döven, bir gün şefkat için yalvarır ‘Piyon’ deyip geçme, gün gelir şâh olur Şâha da fazla güvenme Gün gelir mat olur. İnsan yaratıcısına bile nankör iken Sana vefalı mı olur? Oluruna bırak her şeyi bak neler neler olur Bahar biter kış olur. Gün biter gece olur. Söz biter sükût olur. Zenginlerde metelik, Güzellerde cemâl, Güçlülerde kuvvet kalmaz olur
Reklam
Yalan Dünya
İlk günden alıştığımız emektar dünya, Anne yüzünde dost yüzünde evlat yüzünde. Her sabah yeniden başlayan şeye doymadık, Düşümüz gerçeğimiz ne varsa yeryüzünde. Gökyüzü belledik şu ürperen maviliği, Başımız darda kalınca el açtığımız yer. Gökyüzüdür avutan akıllıyı deliyi, Gökyüzünde bulutlar uçurtmalar ümitler. Her mevsimiyle insanı ayrı ayrı saran, Bunca güzelliği nasıl koyup gideceğiz. Yaman çalacak o çalmayası saat yaman, Geçmiş ola bir kez yumuldu mu gözlerimiz. Cahit Sıtkı Tarancı
Şiir
...şuram mutsuzluk safhası, oralar umutsuzluğun en hası. bağladı şiir yeniden karalar, ah şu gözler! çokça ıslandı, varamadı yine kara'ya. bahtsız bu keder, nakış nakış acı işlemiş kader. bin hüzün, kaç gülüşe denk eder? bak bu hicaz makamı; tehdit altında yine tüm ümitler. süsü az, hüznü bol yüzümün. ütüsü yok! düzlenmez bu yollar. doğrusunu unutalı çok oldu neydi? mutlu olmanın en kolay yolu. yolmak çare midir saçı başı? açken içilen sigara, rahatsız eder mi tok'u? ne çok düşünüyor insan.. bildim! varamayınca ayakları bir yerlere.
Şiir
Neler söylediğimi boşver, heba oldu tüm ümitler.
Ümitsizlikten sonrа nice ümitler, kаrаnlıklаrın sonundа nice güneşler vаr. -Hz. Mevlana
Edebiyat
Reklam
Reklam