“Herkesin bir yıldızı var ama kimseninki birbirine benzemiyor. Yolcular için pusula, kimileri için ufak tefek bir ışık, bilginler için çözülmesi gereken bir sorudur yıldızlar. Sözünü ettiğim işadamına göre ise altından başka bir şey değillerdir. Gelgelelim büyün bu yıldızlar suskundur. Yalnız sen, herkesten ayrı göreceksin onları.”
İnsanın kendisini nasıl kabul ettireceğini öğrenmiştim: Her zaman başın yukarıda olacak, sesin gür çıkacaktı. En iyisi de herkesinkinden fazla çıkacaktı.