ümran saliç

ümran saliç
@umranslc
Belli ki derdi denize varmakmış. Ne kadar güçlü aksa da pınar, varamaz denize,toprağa sızar. Su suyla kavuşur, Başka sularla buluşup denize ulaşır. Denize kadar ırmak idi adın, Gerisini bırak, denize vardın.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Eğer Müslümanlar Allah'ın kitabına ve Peygamber'in sün­netine sıkıca sarılmış olsalardı acaba in­sanlığın başına bugün yaşanılan felaketler gelir miydi? Dikkatinizi çekerim: Müslü­manlar bu halde olurlar mıydı? demiyorum. İnsanlık bu halde olur muydu? diyorum." İsmet ÖZEL
Her tevafuk bir misaldir. | İsmet Özel
Müslüman coğrafyasının acziyeti, gençlerin umutlarını birer birer tüketti. Tembellik, en büyük düşmanımız haline geldi. Çalışmamız gerekirken beklemeyi seçtik, üretmek yerine sustuk. Düşen her bombanın yankısında, bizim sessizliğimiz duyuldu. Bu sessizlik, mazlumların çığlıklarına karıştı ve biz, herkesin konuştuğu bir dünyada kayıtsızlığımızla kendi içimize kapanmış bir neslin habercisi olduk. Gençlerin inandığı değerler ise birer birer yok oldu. Bir zamanlar adaletin, birlikteliğin ve fedakârlığın temsilcisi olarak gördüğümüz idealler; çıkarların, korkaklığın ve sessizliğin gölgesinde eriyip gitti. Adaleti savunacağına inandığımız liderler sustu, mazlumlara umut olacak dediğimiz toplumlar yüz çevirdi. Bu kaybolan değerlerin ağırlığı, gençlerin omuzlarında taşınamayacak bir yük haline geldi. Güven duyduğumuz o yüce kavramlar, artık sadece hayal kırıklıklarını hatırlatıyor. Ama her şeye rağmen bir umut, bir kıpırtı var içimizde. Gençlik, yeniden inançla dolmayı bekliyor. Bu enkazın altından çıkaracağımız tek şey, inandığımız değerleri yeniden diriltmek olmalı. Çünkü ancak o zaman, sustuğumuz yerden konuşmaya başlayabiliriz. Ümran SALİÇ
İnsan
Yazılacak şiirler bıraktım geçmişten süzülen sabahın ilk ışıklarına. Güzel kelimeleri ise sarf etmedim güzel yüzlerin çirkin aynasına. Ruhum göç etti sisli puslu zeminlerin ayakları kanattığı diyarlara. Yaşlanmak ister gibi vücudumun her zerresi bırakır kendini zamanın akışına. Ben yine de görmek istiyorum kaybettiğim savaşta can alan duyguları, bekliyorum tüm acıları, göğüs geriyorum acının en saf haline, kendini katletmek istiyor kelimelerim, yazdıkça sizlere. Bense,vahşetin ve dehşetin süslediği kelimeleri yazıyorum. İçinizden gelmeyeni kendimden veriyorum sizlere. Umut Bozgat
Şiir