Ne olur, bir kaçık olaydım; havaya, başka bir kişiye yolunda gitmeyen bir işe suçu yükleseydim. Belki o zaman bu çekilmez derdi üstümden atabilirdim. Ne talihsizmişim! Bü- tün kabahatin yalnız bende olduğunu iyice anlıyorum. Ama neden suç olsun? Bir zamanlar tüm sevinçlerin kaynağı gibi, şimdi de bütün kederlerin kaynağının bende olması yetmez mi sanki?