Ünal Babur
@unal_1994
Hak ve hak idealler için çabalayan bir topluluk, güçten hayvanî bir şekilde faydalanmaz, zulmetmez, kibirlenmez, insanları aşağılamaz, başkalarına saldırıp tecavüz etmez, milletleri, onların menfaat ve imkânlarını ortadan kaldırmaz ve kendine bağımlı hale getirmez. Bu, manevi gücün ahlakıdır. Materyalist güç ahlaktan nasiplenmemiştir ve haberi yoktur. Materyalist güce sahip olanların mantıkları, orman mantığıdır. Maddi güçleri olduğu için, her şeye hakları olduğunu düşünürler.
Reklam
Gelecekteki saldırılar böylesine açık, aleni ve kolayca savunulur olmayabilir, bu yüzden daha komplike olmak ve sağlam iman gereklidir. Ben diyorum ki, Peygamber döneminde İslam'ı savunmak Emirül müminin İmam Ali döneminde İslam'ı savunmaktan daha kolaydı; çünkü orada meseleler daha karmaşıktı ve böyle bir şey gelecekte de mümkündür; zira küresel müstekbirler, farklı araçlara sahiptirler.
Eğer bir kimse hiçbir yerde hiçbir hesaba, hiçbir kitaba inanmazsa, evrenin bir sahibi olduğuna, gözetecisi, hesapçısı olduğuna inanmazsa, amellerinin muhasebesine, iyinin kötünün bir kriterinin olduğuna inanmazsa ve dünayı dilsiz kabul ederse, Jean Paul Sartre'nin sözü ile gökyüzünü ve dünyayı ahmak hissiz, şuursuz anlayışsız, idraksiz unsurların yığını olarak görürse, elli altmış yıllık bir ömürden sonra ölümle herşeyin sona ereceğine inanır ve sorumluluk ortadan kalkmış olur.
İbnü’l-Arabî’den şunları aktarır; “Onlara (Cehennem ehli) vehim musallat olur. Böylece, azabı içinde bulundukları durumdan daha şiddetle duyumsarlar. Çektikleri azap, nefislerinde vehmin verdiği kuruntu sayesinde, bedenlerine temas eden duyulur ateşin azabından daha şiddetli olur.”
Reklam