Aycan
@unprecedented
522 kütüphaneci puanı
1126 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
8/10
2022 35. kitabı
Sıkılmadan okudum ve bu yüzden bile başarılı bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Her şey yerindeydi, bir aşk üçgeni yoktu, aileler vardı ama hikayede gereğinden fazla yer işgal etmemişlerdi, Percy ve Sam'in arkadaşları vardı ve onlar da aynı şekilde (olması gerektiği gibi) ortaya çıkıp saçma sapan şeyler yapmadılar, herkes sakindi, Charlie sakindi, Sam sakindi, Delilah Percy ile kulübelerine geldiğinde normalden ve benim beklediğimden daha sakindi...
Yaza girerken, yaz temalı kitaplar vazgeçilmezimdir. Kitabın sakin oluşu çok garipti ve bu beni biraz etkilemiş olabilir (olumlu yönde) çünkü kitabın birden fazla saçmalığını görmezden gelerek övgüler sıraladım..
Charlie, Sam ve Percy 12 senedir birbirlerini görmüyorlar ve bir gün Charlie Percy'i arayıp annesinin vefat ettiği söylüyor. Percy de cenazeye gidiyor ve 12 sene sonra ilk defa Sam'i görüyor. Ortada büyük bir aşk var aslında ama nasıl bittiğini, neden senelerdir görüşmediklerini bilmiyoruz. 13 yaşında tanışıyorlar, 18 yaşındayken ayrılıyorlar ve 30 yaşında tekrar karşı karşıyalar.
Hikaye güzel, işlenişi ve yaratılan o ortam güzel olduğu için. Yoksa bu konunun aynısını kullanmış olan onlarca kitap vardır. Klişe bir konuyu, klişeliğini unutturarak, mükemmel bir kitap yazıyorsun ama kilit nokta çürük. Aynı zamanda berbat. Aynı zamanda yazık. Gerçekten yazık.
Charlie kendi halinde bir insandı, ne gerek vardı böyle bir olaya. Sadece Sam'in eğitime gitmesi ve telefon bile açmaması konusundan bir şeyler de olabilirdi. Ayrılmaları için binlerce sebep yaratılabilirdi ama en saçması, beklenmeyeni, kitabı çöp edeni seçilmişti.
Sonunu da beğenmedim, mutlu olmaları gerçekçi durmadığı ya da Percy Sam'e, dizlerimin üstüne çöküp evlenme teklif edeceğim dediği için de olabilir...
Yazar kitabın sonunda kitapla ilgili tartışma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
2/10
2022 7. kitabı
2 vermemin sebebi, yazılanların neredeyse hepsini Talha Uğurluel'in diğer kitaplarında okumuş olmam. Daha önce yazılmış şeyleri uzatarak ve biraz bilimsel bilgi ekleyerek ortaya bir kitap daha çıkarmış. Sıkıldım ama yine de okudum, piramitler ve Hz. Yusuf bağını bilmiyordum, yeni bilgi olarak bana kattığı tek şey bu oldu sanırım. Ve de şu soru cevap uygulaması nedense çok sinirimi bozuyor. Tek başına yazmış olduğu kitaplarda sadece bilgileri aktarması bu şekilde olanlardan kat kat daha güzel.
10/10
2021 71. kitabı
İnceleme kısmına gelip dünyaları yazmak istememi sağlayan kitap pek çıkmaz. Avazım çıktığı kadar bağırıp SEZGİN KAYMAZ OKUYUN!!! Demek istediğimi de bilmenizi isterim.
Kitap bitti ve şu kadarcık, incecik kitapta en fazla ne kadar gülebilir, ağlayabilir, şaşırabilir bir insan? Gözyaşlarımın görüşümü bulandırıp sayfalara aktığını da söyleyeyim madem... Bakele, benim için çok başkaydı hala öyle ama bu kitap onu ezdi geçti dersem haksızlık mı etmiş olurum? Sarıla sarıla okudum desem abartmış mı olurum? Ama öyle. Elimde değil. Sanki bir maden bulmuşum da hepsi benimmiş o yüzden dinlene dinlene çıkarıyormuşum o madenleri yerin altından. Sezgin Kaymaz'ın kitapları o maden işte. O kadar mutlu ediyor ki beni yazdıkları. Belki okul kütüphanesi sayesinde tanıştım onunla, bir gün raflarda dolaşırken kader bu ya aldım kitabı, sonra... sonrası işte ikinci kitap bitti ama ben kitaplar benim olsun istiyorum. Sezgin Kaymaz yazsın kitabın fiyatı önemli değil kafasındayım artık. Kütüphaneden alıp okuduklarımı da satın alacağım. Hep yanımda olsunlar istiyorum. Rafa baktığımda ne kadar güzel olduklarını hatırlayayım, arkadaşlarıma da durmadan öveyim de öveyim. Bakele bittikten sonra herkese okutmaya çalıştım kitabı 2 arkadaşım okudu şimdi sırada biri daha var. Böyle harika, samimi, içten ve başarılı bir yazarı başkalarıyla tanıştırmaya vesile olabilmekte güzel.
Hayat Seninle Gelir·200 syf.·Edebiyat
10/10
2021 68. kitabı
Bütün akşam okudum ve bitirir bitirmez düşünmeden tam puan verdim. Neden? Bende şaşkınım. Ben arkadaşlarımla sohbet ederken bu kadar gülüyorum, tepkiler veriyorum. Neden bu kadar iyiydi bu kitap?
Samimiydi. Bu günlerde kitaplarda samimiyeti bulmak çok zor. Okurken kendini yabancı hissetmemek çok önemli. Ve ben bu kitabı okurken sanki samimi arkadaş ortamımdaymışım da bana yaşadıklarını anlatıyorlarmış gibi hissettim. Bu olayın derinliği nasıl anlatılır gerçekten bilmiyorum. Her hikaye ayrı ayrı güzeldi, hepsi güzeldi. Bütün arkadaşlarıma, çevremdeki herkese okutmak istiyorum. Hatta kitabı bitirip hemen yanımdaki arkadaşıma verdim o okumaya başladı. Çünkü ben kitabı okurken etrafımdakiler 'bu kitabı okurken neye bu kadar gülüyorsun ya da neye bu kadar duygulandın diye merak ediyorlar. Ben kitap okurken birinin bu kadar güldüğünü, duygulandığını görsem koşarak gidip ne okuduğunu sorarım.
Uzun lafın kısası bu yıl bitmeden '2021'DE OKUDUĞUM EN İYİ KİTAP' kategorisinin kazananı da belli oldu.
1/10
2021 48. kitabı
Artık kitaplara arka arkaya 1 puan vermekten bıktım ve bu bıkkınlık kitap hakkında şuraya iki satır neden sevmediğimi yazmamı bile engelliyor.
Noemi, kuzeni Catalina'dan şüpheli bir mektup aldığını söyleyen babasının endişeye kapılması üzerine pek gönüllü olmasa da, istediği eğitimi alacağını öğrenince, aldığı bu sözle kuzeninin yanına gidiyor.
Bu kadar sıkıcı ve durgun bir kitap beklemiyordum. Catalina'nın ölüden farksız olmasının nedeni, evin garipliği o duvarların ardında olan şeyin gizemi falan hep son 50 sayfaya sığdırılmıştı. O son 50 sayfaya evin sırrını, o laneti yayacağına saçma sapan rüya sandığımız ama rüya olmaya sahneleri azaltıp biraz gerçek olay okuyabilirdik. Francis'in pasif kalması, Virgil, babası, yüzyıllardır süregelen o saçmalık... Ne okudum ben... Cidden. Bu kadar büyütülen kitap bu muydu?
