Dağları, ormanları ve dereleri sever. Kelebeleri incitmeden okşar.
Şehir yılgınıdır. Arka sokaklarda dolaşır. Ötekilerle muhabbet kurar. Fotoğraf ney çeker. Nadiren çok konuşur, çoğu zaman susar..
Yaşanan hiçbir şey kaybolmuyor, bir yumak gibi ardımızdan toplanarak geliyor ve ruhlarımıza yerleşiyor. Bu yüzden, "ne hatırlıyorsak o'yuz" aslında. Kabuğunu kaldırmaktan kendi- mizi alamadığımız eski bir yara gibidir ömrümüz, iyileştikçe sızlayan ve iz bırakan.