Dağları, ormanları ve dereleri sever. Kelebeleri incitmeden okşar.
Şehir yılgınıdır. Arka sokaklarda dolaşır. Ötekilerle muhabbet kurar. Fotoğraf ney çeker. Nadiren çok konuşur, çoğu zaman susar..
Mekânlarımızı anılarımızla var ederiz. Anılarımız kalbimizdir, kalbimiz de toz kuyusu. Her seferinde, en kıymet verdiğimiz şeylerden artakalan toz zerrelerini biriktirdigimiz kocaman bir kuyu.