Ûs
@user_007
"Ben, kendimden başka kimseye acımıyorum artık." - 
Albert Camus
Albert Camus
Vladimir İlyiç Lenin karşı saldırıya geçtiği zaman amansızca vurur ve kendi görüşlerini savunurdu fakat çözümlenmesi gereken yeni sorunlar ortaya çıktığında ve hasımları ile işbirliği yapılmasının mümkün olduğuna inandığında, dün hasmı olan kişinin, şimdi yoldaşı olurdu. Bunu yapmak içinde özel bir çaba harcamazdı. İlyiç'in üstünlüğü de burada ortaya çıkardı. Temel konular üzerinde büyük bir titizlik gösterdiği halde, akıl almıyacak ölçüde iyimserdi. Aldığı kararlarda ara sıra yanlışlık yapmasına karşın bu iyimserliği, bütün olarak, dava uğruna yaptığı mücadelede kendisine çok yararlı olurdu. Ancak temel konular üzerinde anlaşma olmadığı sürece, başarıya ulaşmanın mümkün olmayacağına inanırdı."Odak Yayınevi - Yeni Devrimin Atılım Yılları (1911-1914) - III. Krakovi (1912—1914)
Reklam
Ülkemizde daha önce dayanılmaz bir baskı altında yaşıyan ulusların, kültürel yönden hızlı bir gelişme içinde olduklarını görüyoruz. Bugün Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği sınırları içindeki ulusların giderek daha da yakınlaştıklarını görüyoruz. Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliğindeki sayısız ulus, sosyalist düzenin ortak temelleri üzerinde birleşiyorlar.
Odak Yayınevi - Yeni Devrimin Atılım Yılları (1911-1914) - III. Krakovi (1912—1914)
"Emperyalist savaştan önce hızla ilerliyen yıllarda — Vladimir İlyiç zamanının büyük bir kısmını uluslararası sorunlar üzerinde yaptığı çalışmalara ayırdı. Gençliğinden beri her çeşit uluslararası baskıdan nefret ederdi. Marx’ın “Bir ulus için en büyük talihsizlik, diğer bir ulusu boyunduruğu altına almaktır" sözü, ona daha yakın ve anlaşılabilir geliyordu. Yaklaşan savaşla birlikte, burjuvaların ulusal hisleri de kabarıyordu. Burjuvalar, mümkün olan her yönden ulusal nefret ve öfke hisleri yaratmağa çalışıyorlardı. Yaklaşan savaş, zayıf ulusların ezilmesi ve bağımsızlıklarına son verilmesi demekti. Fakat savaş, - İlyiç bundan hiç şüphe etmiyordu - kaçınılmaz bir şekilde ayaklanmaya dönüşecekti; ezilen uluslar bağımsızlıkları için savaşacaklardı. Bu onların hakkıydı. 1896 yılında Londra'da toplanan Uluslararası Sosyalist Kongre, bu hakkı onaylamıştı. Yaklaşan bu savaş günlerinde, (1912 yılı sonlan ve 1913 yılı başları) ulusların kendi kaderlerini tayin etme hakkını hiçe sayma, Vladimir İlyiç'in öfkesini arttırmıştı."
Odak Yayınevi - Yeni Devrimin Atılım Yılları (1911-1914) - III. Krakovi (1912—1914)
Polonya'da.Anı-Mektup-Günlük
"Kitleler arasında efendilere karşı güçlü bir nefret yaşıyordu. Küçük çocuklarını baktırmak için Zinoviev’lerin kiraladıkları kadın, her sabah kiliseye giderdi ve tuttuğu oruç ve yaptığı ibadetler nedeniyle sararıp solmuştu. Buna rağmen bir gün konuşurken bana, efendilerden ne kadar nefret ettiğini acıklı bir şekilde hikaye etti. Daha önce bir memur karısının üç yıl hizmetçiliğini yapmış. Soylu ailelerin kadınları gibi o da sabahları saat 11'e kadar uyur, sabah kahvesini yatakta içer, giysilerini hizmetçinin yardımı ile giyer ve çoraplarını ona çektirirmiş. Aşırı derecede dindar olan bu çocuk bakıcısı, eğer bir ayaklanma olursa eline dirgeni alıp ilk önce soyluların üzerine yürüyeceğini söyledi. Yoksulluk ve köylülerin ezilmişliği, fakirliği her tarafta açıkça görülüyordu ve Rusya’da olduğundan daha kötüydü."
Odak Yayınevi - Yeni Devrimin Atılım Yılları (1911-1914) - III. Krakovi (1912—1914)
İlyiç başka bir adam olmuştu. Sinirleri daha sağlamdı. Daha yoğun bir çalışma yapabiliyor ve şim di Rus işçi sınıfı hareketinin ortaya koyduğu görevler üzerinde daha çok düşünüyordu. Onun, içinde bulunduğu bu ruh hali, belki en İyi Mayıs ayı başlarında Herzen’in anısına yazdığı bir makale ile açıklanabilir. Bu makalede İlyiç’den çok şey vardı, Ilyiç'in heyecanı kişiyi kavrıyor ve onu bir heyecan dalgısı içinde sürüklüyordu. Makalede şöyle diyordu:
“Herzen’in anısını tazelerken, Rus Devriminde etkili olan üç kuşak, üç sınıf gözlerimizin önüne geliyor. Soylular ve toprak sahipleri, Dekabristler [Aralıkçılar], Herzen. Bu Devrimcilerin çevresi dardı. Halktan son derece uzaktılar. Ama başardıkları iş, kaybolup gitmedi. Dekabristler Herzen’i uyandırdılar. Herzen de devrimci ajitasyonu geliştirdi.
“Bu devrimci ajitasyonlar, Çernişevski'den başlıyarak Narodnaya Volya kahramanlarına kadar, halktan gelme bir çok devrimci tarafından tekrar ele alınmış, genişletilmiş, kuvvetlendirilmiş ve çelikleştirilmiştir. Mücadelecilerin çevresi daha genişlemiş, bunların halkla ilişkileri daha sıkı hale gelm iştir. Herzen bunlara; “gelecekteki fırtınanın genç öncüleri" demişti. Ama, henüz fırtınanın kendisi ortada yoktu.
Odak Yayınevi - Yeni Devrimin Atılım Yılları (1911-1914) - II. 1912 Yılı Başları