Ûs
@user_007
"Ben, kendimden başka kimseye acımıyorum artık." - 
Albert Camus
Albert Camus
1905 devrimine doğru.Anı-Mektup-Günlük
"Tüm enerjiler bir tek konuda odaklaşmıştı — bütün Rusya'yı kapsayacak bir gazetenin kurulması. Iskra’nın çevresinde yoğun bir güç birikimi olmuştu. Herkes, Partinin yaratılması konusunda doğru yolun seçildiği duygusunu veren bu örgütün güçlendiği izlenimini taşıyordu. Bu durum, içten bir neşeyle katıldığımız karnavalları, Zürih’e yaptığımız gezi boyunca egemen olan coşku ve mutluluğu açıklar."
Odak Yayınevi - III. Bölüm - Münih (1901-1902)
sözde değil, eylemde Leninist olmak isteyen herkes bu kitabı İncelemelidir.Anı-Mektup-Günlük
Zürih'ten döndükten sonra Vladimir İlyiç 
Ne Yapmalı?'yı tamamlamak üzere işe koyuldu. Sonradan Menşevikîer bu kitaba öfkeyle saldırdılar. Ancak kitap, o zaman herkesi, özellikle Rusya'daki çalışmalarla yakından ilişkili olanları çok sarmıştı. Kitap, örgütlenme için ateşli bir çağrıydı. Bu kitap, herkesin kendine bir yer bulabileceği, ne kadar küçük olursa olsun makinanm işlemesi için can alıcı önemi olan bir çark dişlisi, devrimci makinada bir dişli olabileceği bir örgütün planını ana hatlarıyla ortaya koyuyordu. Kitap, Rusya'nın o günkü koşullannda Partinin sözde değil, eylemde var olabilmesi için, kurulması gerekli temeli atmak amacıyla yaygın ve yorulmak bilmez çabaların zorunluğıuıa değiniyordu. Bir Sosyal-Demokrat, sürekli ve çok çalışmaktan korkmamalıydı. Aralıksız çalışmalı, çalışmalı ve "..devrim dalgasının 'bunalım' dönemlerinde, Parti’nin şerefini, prestijini ve devamlılığını korumak ülke çapında silâhlı ayaklanmayı hazırlamak, zamanını ayarlamak ve gerçekleştirmeye kadar herşeye” her zaman hazır olmalı diye yazmıştı. Vladimir İlyiç Ne Yapmalı'da. (
Lenin Seçme Eserler Cilt: 5, s. 481.)
Ne Yapmalı?'yı tamamlamak üzere işe koyuldu. Sonradan Menşevikîer bu kitaba öfkeyle saldırdılar. Ancak kitap, o zaman herkesi, özellikle Rusya'daki çalışmalarla yakından ilişkili olanları çok sarmıştı. Kitap, örgütlenme için ateşli bir çağrıydı. Bu kitap, herkesin kendine bir yer bulabileceği, ne kadar küçük olursa olsun makinanm işlemesi için can alıcı önemi olan bir çark dişlisi, devrimci makinada bir dişli olabileceği bir örgütün planını ana hatlarıyla ortaya koyuyordu. Kitap, Rusya'nın o günkü koşullannda Partinin sözde değil, eylemde var olabilmesi için, kurulması gerekli temeli atmak amacıyla yaygın ve yorulmak bilmez çabaların zorunluğıuıa değiniyordu. Bir Sosyal-Demokrat, sürekli ve çok çalışmaktan korkmamalıydı. Aralıksız çalışmalı, çalışmalı ve "..devrim dalgasının 'bunalım' dönemlerinde, Parti’nin şerefini, prestijini ve devamlılığını korumak ülke çapında silâhlı ayaklanmayı hazırlamak, zamanını ayarlamak ve gerçekleştirmeye kadar herşeye” her zaman hazır olmalı diye yazmıştı. Vladimir İlyiç Ne Yapmalı'da. (Lenin Seçme Eserler Cilt: 5, s. 481.)Odak Yayınevi - III. Bölüm - Münih (1901-1902)
Krupskaya ile Lenin bir Alman işçisinin evinde yaşarken.Anı-Mektup-Günlük
Vladimir İlyiç'i ev yemekleriyle beslemeye karar verdim; tencereler ve tavalarla haşır neşir olmaya başladım. Herşeyi kendi odamızda hazırlıyor, ama evsahibi hanımın mutfağında pişiriyordum. Mümkün olduğu kadar az gürültü yapmaya çalışıyordum; çünkü o günlerde Vladimir İlyiç "Ne Yapmalı?"yı yazmaya başlamıştı. İlyiç vazı yazdığı zaman, çoğu kez yazacağı şeyi kendi kendine mırıldanarak odayı, bir aşağı bir yukarı ağır ağır adımlardı. Onun bu çalışma şekline artık alışmıştım ve yazı yazdığı zaman onunla hiç konuşmaz ya da birşey sormazdım. Daha sonra, yürüyüşe çıktığımızda, Vladimir İlyiç ne yazdığını, neler düşündüğünü bana anlatırdı. Bu, düşündüğünü yazıya geçirmeden önce kendi kendine mırıldanması gibi, onun için bir zorunluluk olmuştu. Münih'in çevresinde, daha çok etrafla az kişinin bulunduğu yerleri seçerek, uzun yürüyüşlere çıkardık.
Odak Yayınevi - III. Bölüm - Münih (1901-1902)
Plehanov daha sonra oportünist oldu.Anı-Mektup-Günlük
"
Georgiy V. Plehanov'un yazgısı acıklıydı. Kuramsal alanda onun işçi hareketine yaptığı hizmetler nerdeyse ölçülemez. Bununla beraber, uzun siyasi mültecilik yılları onu etkilemiş, onu Rusya’nın gerçeklerinden ayırmıştı. İşçilerin geniş kitle eylemleri, onun yurt dışına çıkmasından sonra başladı. Plehanov, çeşitli partilerin temsilcilerini, yazarları, öğrencileri, hatta tek tek işçileri tanıdı; ama Rus işçi sınıfını tanımadı, onlarla çalışmadı, onları içinde duymadı. Zaman zaman, Rusya'daki yeni eylem biçimlerinin üzerindeki peçeyi kaldıran vı yeni görüntüleri açığa çıkaran mektuplar geldiğinde, Vladimir îlyiç, Martov ve hatta Vera Zasuliç bunlan defalarca okurlardı. Vladimir Ilyiç, uzun süre odayı boydan adımlar ve gece uyuyamazdı. Cenevre'ye taşındığımızda, bu mektupları Plehanov'a göstermeye çalıştım ve onun tepkisi karşısında çok şaşırdım. Afallar gibi oldu, sonra inanmamış göründü ve bu konuda bir daha hiç konuşmadı."
Georgiy V. Plehanov'un yazgısı acıklıydı. Kuramsal alanda onun işçi hareketine yaptığı hizmetler nerdeyse ölçülemez. Bununla beraber, uzun siyasi mültecilik yılları onu etkilemiş, onu Rusya’nın gerçeklerinden ayırmıştı. İşçilerin geniş kitle eylemleri, onun yurt dışına çıkmasından sonra başladı. Plehanov, çeşitli partilerin temsilcilerini, yazarları, öğrencileri, hatta tek tek işçileri tanıdı; ama Rus işçi sınıfını tanımadı, onlarla çalışmadı, onları içinde duymadı. Zaman zaman, Rusya'daki yeni eylem biçimlerinin üzerindeki peçeyi kaldıran vı yeni görüntüleri açığa çıkaran mektuplar geldiğinde, Vladimir îlyiç, Martov ve hatta Vera Zasuliç bunlan defalarca okurlardı. Vladimir Ilyiç, uzun süre odayı boydan adımlar ve gece uyuyamazdı. Cenevre'ye taşındığımızda, bu mektupları Plehanov'a göstermeye çalıştım ve onun tepkisi karşısında çok şaşırdım. Afallar gibi oldu, sonra inanmamış göründü ve bu konuda bir daha hiç konuşmadı."Odak Yayınevi - III. Bölüm - Münih (1901-1902)
Vladimir İlyiç, İskra'nın siyasi mülteci çevrelerinden uzak tutulmasını ve gizli yöntemlerle çalışılmasını düşünüyordu. Bütün bunlar, Rusya ile ilişkilerin, yazışmaların, ajanların gelişinin kolaylaştırılmasını sağlamak bakımından son derece önem taşıyordu. İhtiyarlar ise, bunu, gazetenin İsviçre’ye taşınmasını ve onların Önderliğine razı olmayı istememek, bağımsız bir davranış çizgisi izlemeyi yeğlemek, şeklinde yorumlama eğilimindeydiler; ve bu nedenle yardımcı olmak için pek acele etmiyorlardı. Vladimir İlyiç bu tutumu seziyor vc kaygılanıyordu. “Emeğin Kurtuluşu" grubuna, Plehanov dışında, özel yakınlığı, Axelrod ve Vera Zasuliç’c karşı biiyük saygısı vardı. "Zasuİiç'i görene kadar sabret ” demişti Münih'e geldiğim ilk akşam. "Son derece dürüst bir kadındır.” Ve gerçekten haklıydı.
Odak Yayınevi - III. Bölüm - Münih (1901-1902)