mariá
@usernobody
𝐰𝐚𝐛𝐢-𝐬𝐚𝐛𝐢
Ah, nasıl da kaçırdık fırsatı... Hayatı daha coşkulu, daha kararlı, çok daha ateşli sevmemiz gerekiyormuş demek... Ona sımsıkı sarılmamız ve hiç bırakmamamız...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Oysa dünyayı anlayarak insan yalnızca kendini anlayabilirdi. İnsan, aslında dünyanın özüydü: dünyanın aklının bir meyvesi, onun iradesi, düşü ya da sayıklaması. Varlık, yalnızca insanın, Özü oluşturanın, Ben'in bilinciydi.
her zaman, her yerde zamansız, yapayalnız bir ruh olarak kalacağım. iyi ama ille de bu zehri içmeli, âşık olmalı, uykudan uyanmalı mıyım? hiç uyanmamak, derin bir uyku içinde yaşamak çok daha iyi değil mi??
Ölüm değil, yalnızlık, asıl korkunç olan!Kitap Alıntısı
Karanlığın içinde uçup duruyorum. Önümde, sağımda, solumda ışıyan birtakım yıldızlar. Soğuktan çivi kesmiş bedenim, bin yıl sonra bile bu karanlıklar okyanusu içinde uçmaya devam edecek. Ancak o bin yıldır uçup duran şey, ben değil, benim cesedim olacak. Ama ya ölmeden önce, henüz yaşıyorken, bitmek tükenmek bilmeyen günler geceler boyunca yapacağım uçuşlar? Evrenin sonsuzluğunda, küçücük, lanet bir kutunun içinde, umutsuzca, tek başıma geçireceğim o sonsuzluğa dönüşmüş zaman parçası? Ölüm değil, yalnızlık, asıl korkunç olan! Ruhunun kurtulacağı umudunun bile olmadığı yalnızlık! Canlı canlı cehenneme düşmüşsün gibi. Cehennem tam da budur işte: sonsuz karanlıkta, içinde hiçbir umudun olmadığı, kaskatı bir yalnızlık. Bu gerçekten çok korkunç bir şey. Bu uçuşu tek başıma yapmak istemememin nedeni bu.