Şimdi o masumiyetini yitirdiğinin farkındasın. Aynı türkülerden, aynı surelerden medet umuyorsun, olmuyor. Kelimeler aynı, notalar aynı, sen değiştin. Kurak bir topraksın artık. Beklediğin yağmurlar gelmeyecek. Bulutlar çok uzakta.
Hayatımın parçalarını nasıl bir araya getirebileceğim konusunda en küçük bir fikrim de yok.
Nereden başlamalı ki?
Başı ve sonu içiçe geçmiş bir hikâyede ortaya çıkacağı anı karıştırmış bir kahraman gibiyim. Nerede ortaya çıksam yanlış karedeyim.
Denemeye cesaretin yok. Kalbinin katılaştığını biliyorsun, ortadan ikiye ayıramayacağını. Kavminden kovulmuş bir günahkârsın sen. Kimsesiz. Kendine başkalarının gözüyle baktığın an sefaletini gördün.
Hevesleri, beklentileri, erteledikleri, kursağında kalmış kelimeleri, kaçırılmış bakışları, gizledikleri, bitirilmemiş mektupları, susuşları ve istemsiz veda edişleriyle tamamlanmamış bir cümledir insan.