Devir öyle bir devir ki insan kalkıp da "Şuyum" diyemiyor; iyi birşey zannedip "Ben de" diyorlar. Şöyle gönül rahatlığıyla içimi döküp "Yahu ben şizofrenim galiba" desem "Aa devir şizofren devri kim değil ki, sen beni bilsen” diyorlar.
Otuz yedi yaşıma geldiğimde kendime kendi gözümle mi, başkalarının gözü ile mi bakacağımı,hangisinin daha az tahripkâr olduğunu sevemez hale gelmiştim. Kendi kendime baktığımda bir türlü gerçeğin ne olduğunu seçemiyor,kendimle ilgili hayal mi, halüsinasyon mu, vehim mi, vesvese mi olduğunu bilmediğim bir karmaşanın arasında hasta, yarı baygın şekilde bin güçlükle sıyrılıyor, bir daha böyle dehlize girmeyeyim diyordum.