Ne seni anlamaya yetti zaman
Ne beni anlamana
Dereden tepeden konuştuk
Havadan, sudan, giyimden, kuşamdan
Ölümden, yaşamdan
Bir olmaktan, ayrılıktan, yalnızlıktan, kalabalıktan
Filmlerden, kitaplardan, mutluluktan, göz yaşından
Evlerin iç dünyasından söz ettik
Bu dünyayla, başkalarının dünyasıydı o uzun uzun anlattıklarımız
Bir de dost arkadaş muhabbetleri...
Kendi dünyamızdan söz etmedik hiç!
Başımı alıp dağlara çıkacağım
Avazım çıktığı kadar haykıracağım
Dağlar taşlar yıkanacak göz yaşlarımda
Beni onlar anlayacak derken...
Ben sen anla diyordum aslında
Baktın öylece...
Anlayamadın...
Teselli edecek sözler aradın
Çığlığı duyamadın
Sunkun olduğum günlerde yüreğimin neden buz tuttuğunu düşünmedin hiç!
Girip göz bebeklerinden bana bakmaya zaman mı yoktu, yürek mi
Bilmiyorum...
Dr. Metin Vural ~Üşüyorum
Canım sıkılıyor
Terastayım; sigara, bira
Ve sadece seni yazdığım kağıt, kalem
Fenayım ben, aşktan anlamayana vebayım
Ve sen hariç tüm aşıklara devayım ben!
Bu manzarada yokluğundaki ilk Kasım
Üşüyorum üstümde sensizlik hırkası
Ve bu gece başım çatlayacak gibi
Merak etme kötü olsam da bur'dan atlayacak değilim
Bütün umutlarım senin olsun şair, ben artık ölmek istiyorum...
Bilsen nasıl üşüyorum,
Al şu ellerimi ısıt biraz
Ya da al götür bu soğukları
Bu yağmurları
Görmüyor musun beni öldürecekler artık
Beni öldürecekler diyorum sana
Geçmiş gelecek bütün yıllarım
Bütün umutlarım senin olsun al
seni, anlatabilmek seni.
iyi çocuklara, kahramanlara.
seni anlatabilmek seni,
namussuza, halden bilmeze,
kahpe yalana.
ard arda kaç zemheri,
kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
dışarda gürül gürül akan bir dünya...
bir ben uyumadım,
kaç leylim bahar,
hasretinden prangalar eskittim.
saçlarına kan gülleri takayım,
bir o yana bir bu yana...
seni bağırabilsem seni,
dipsiz kuyulara,
akan yıldıza,
bir kibrit çöpüne varana,
okyanusun en ıssız dalgasına
düşmüş bir kibrit çöpüne.
yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
yitirmiş öpücükleri,
payı yok, apansız inen akşamlardan, bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
seni anlatabilsem seni...
yokluğun, cehennemin öbür adıdır.
üşüyorum, kapama gözlerini...
Bugün kötüyüm
Hava kasvetli ve yağmurlu
Aylardan haziran oysa
Güneşin doğmasını beklerken
Bir rüzgar sızıyor penceremden
soğuk odama...
" Üşüyorum " diyebilsem keşke
Keşke büyümek bu kadar zor olmasa
Haziran 2026
Kırıklar
Aptallık ediyorum bazen,
Senin için üşüyorum ve yanıyorum.
"Gerçek değil, bu kadar büyük değil" diyorum kendime;
Söylemiş, yapmış olamazsın.
Üstüne basamazsın kırıkların bu kadar;
Tuz serpip limon sıkamazsın.
Dileklerimin hepsini yalanlara ithafen söylüyorum;
Kâbusların gerçekliğine,
Rüyaların yalanlığına...
Bekliyorum, "sondu" diyorum.
Sonra sonsuzlaşıyor sözcükler;
Durgunlaşıyor ve asla yerini bulamıyor.
Kırıklar alıyor yerini;
Beklentiler, suçluluklar...
Kırıklar kalıyor geriye.